را موثقه مىكند ، مضافاً بر او ، حسن بن على هم هست كه اگر بگوئيم حسن بن على بن فضّال است ، او هم غير امامى است . اما شايد او حسن بن على و شاء باشد كه امامى است و به هر حال روايت از جهت عبد الله بن بكير موثقه است . بررسى روايت از حيث دلالت : بعضى مستدلين به اين روايت ، قائل هستند كه ، اين روايت بطور عام و مطلق دال بر اين است كه تزويج ذات البعل موجب حرمت ابد است و علم و جهل و دخول و عدم دخول هم فرقى نمىكند . و ما فعلًا حرف آقايان را عرض مىكنيم و بعد دربارهء آن بحث مىكنيم . روايت دوم : « عن ابن بكير ، عن زراره ، عن ابى جعفر عليه السلام فى امرأة فقد زوجها أو نعى اليها فتزوجت ثم قدم زوجها بعد ذلك فطلقها ، قال : تعتد منهما جميعاً ثلاثة اشهر عدة واحدة و ليس للاخر أن يتزوجها ابداً « 1 » » بررسى روايت از حيث سند : اين روايت هم از جهت ابن بكير موثقه است . بررسى روايت از حيث دلالت : اين روايت در موردى است كه زن به فوت يا طلاق شوهرش مطمئن شده ولى مرد اجنبى جاهل بوده و با اين زن ازدواج كرده و دخول هم شده است و معلوم است كه اين روايت با عموم روايت قبلى كه متعرض جهل و علم ، دخول و عدم دخول نشده است ، منافاتى ندارد ، يعنى مفهومى ندارد كه سه مورد ديگر مستفاد از عموم روايت اديم را نفى كند ، بلكه ، اين فقط متعرض يك مورد ( جهل مع الدخول ) است و نسبت به بقيه موارد ساكت است .

--> ( 1 ) وسائل الشيعة كتاب النكاح ابواب ما يحرم بالمصاهرة و نحوها حديث 2