26 / 8 / 1378 چهارشنبه درس شمارهء ( 155 ) كتاب النكاح / سال دوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء مطالب اين جلسه : بحث جلسات گذشته در اين بود كه ترك وطى زوجه دائمه بيش از چهار ماه جايز نيست ، اجماع و برخى از ادله و روايات مسأله را در جلسات گذشته بررسى كرديم ، در اين جلسه تمسك به دليل لا ضرر و لا حرج و روايات باب ايلاء و برخى از روايات خاصه مسأله را مورد بحث و بررسى قرار مىدهيم ان شاء اللَّه تعالى * * * 1 ) تكمله‌اى بر بحث گذشته - / استدلال به لا ضرر و لا حرج ( دليل اول ) : بحث در عدم جواز ترك وطى زوجه بيش از چهار ماه بود ، از مؤيداتى كه در جواهر براى حرمت بيان شده بود « لا ضرر » و « و ما جعل عليكم فى الدين من حرج » بود ، مرحوم آقاى خويى به دو جهت در اين تأييد مناقشه كرده ، و آن را عجيب دانسته‌اند و مناقشه دوم ايشان اين بود ، كه شوهر با ترك وطى ضررى به همسر خود نزده است و او را در حرج قرار نداده است . بلكه فقط مىتوانسته با وطى خود مانع تحقق ضرر و حرج گردد و لا ضرر و لا حرج ، دليل لزوم دفع ضرر و حرج از غير نيست . بلكه دليل داريم كه دفع ضرر و حرج از غير لازم نيست . زيرا اگر واجب بود ، بر مردها لازم مىشد كه با زنانى كه شوهر ندارند و از اين جهت به ضرر يا حرج مىافتند ، ازدواج كنند و حرج يا ضرر را از آنها مرتفع سازند . در حالى كه ، قطعاً چنين حكمى نداريم .