27 / 10 / 1378 دوشنبه درس شمارهء ( 165 ) كتاب النكاح / سال دوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : در جلسه قبل بحث از حكم دخول به همسر نابالغ آغاز شد . اقوال فقهاى قرون متوالى را ذكر كرديم كه قائل به حرمت ابد همسر شده‌اند و ادعاهاى اجماع را در مسأله نقل كرديم ، در اين جلسه نخست مخالف نبودن ابن زهره در جواهر الفقه را توضيح داده ولى در ادامه اجماعى نبودن مسأله و عدم صحت دعواى اجماع را ذكر مىكنيم ، در خاتمه بحث از مدرك روايى مسأله را آغاز كرده ، اشكال نامربوط بودن روايت را به محل بحث ( تزويج صغيره ) و ارتباط آن را با خواستگارى صغيره طرح مىكنيم . * * * الف ) : ادامه نقل اقوال و بررسى اجماع در مسأله 1 ) كلام ابن برّاج در جواهر الفقه ابن برّاج در جواهر مىگويد : " مسألة : اذا وطئ الرجل زوجته فافضاها ، ثم اراد جماعها بعد ذلك هل يجوز له جماعها ام لا ؟ الجواب : اذا كان الموضع قد اندمل بعد افضاء و برأ كان له جماعها و ان لم يكن اندمل لم يجز له جماعها و كان لها منعه الى ان تندمل و تبرء « 1 » ، " استدلال به اين عبارت در محل بحث كه دخول به صغيره است ، مبتنى بر اطلاق عبارت است ، ولى ظاهراً عبارت اطلاق ندارد بلكه عبارت ناظر به موردى است كه نزديكى ذاتاً جايز بوده و در اثر افضاء حرمت پيدا كرده ، ايشان مىگويد كه اين حرمت عرضى تا وقتى است كه اندمال ( از بين رفتن اثر افضاء و بازگشت موضع

--> ( 1 ) جواهر الفقه : 174 : م 619 ( ينابيع 18 : 143 . )