ب ) : عبارات قابل مناقشه فقهاء 1 ) عبارت نزهة الناظر در نزهه الناظر منسوب به يحيى بن سعيد آمده : و الحقوا ايضاً انّه اذا وطئ من لها دون تسع سنين فافضاها انّها يحرم عليه بعد ذلك وطئها ابداً و اليه ذهب الشيخ ابو جعفر فى الاستبصار مع جواز امساكها ( اين جمله اشاره دارد كه هر چند وطيش حرام است ولى از زوجية بيرون نرفته است ) و ذهب النهاية فى باب ما يستحب فعله لمن اراد العقد او الزفاف - الى انّه يفرق بينهما و لا تحل له ابداً ( سپس مستند قول نهايه را كه مرسله يعقوب بن زياد است ، نقل كرده در آن اشكال كرده مىگويد : ) و الصحيح انّها لا تحرم ( و سپس روايت بريد را به عنوان دليل خود ذكر مىكند . ) در عبارت نزهه آمده است " الصحيح انها لا تحرم " يعنى صحيح اين است كه خود زن حرام نيست ، بنابراين ايشان تنها قول نهايه را نپذيرفته ، ولى در اصل حرمت وطى زن مخالفتى ندارد ، علمايى همچون شيخ طوسى در استبصار كه عدم خروج زن از زوجيت مرد را اختيار كرده‌اند ، به همين روايت بريد تمسك كرده‌اند كه در آن اختيار طلاق را به زوج داده كه معلوم مىگردد قهراً از زوجيت مرد خارج نشده است ، بنابراين در اين عبارت فتوا به بطلان هر دو قول مسأله داده نشده ، بلكه حكم به حرام شدن زن شده كه كنايه از خروج زن از زوجيت مرد مىباشد « 1 » ، بنابراين از عبارت نزهه ، برنمىآيد كه يحيى بن سعيد در اصل مسأله حرمت وطئ مخالف است بويژه با توجه به اين كه در كتاب جامع هم صريحاً فتوا به حرمت داده و عبارت نزهه هم با آن سازگار است . 2 ) عبارت فيض در مفاتيح الشرائع از عبارت فيض در مفاتيح ممكن است به نظر رسد كه او يا خود از مخالفان است

--> ( 1 ) در آيه شريفه " حرمت عليكم امهاتكم و . . . . " هم كه حرمت به خود زن نسبت داده شده اشاره به عدم صحت تزويج امّ و در نتيجه حرمت استمتاعات مرتب بر آن .