باشد ، اين روايت حكم موثقه دارد . البته بعضى گفته‌اند اگر ثقه‌اى منحرف مطلبى نقل كرد و بعد مستبصر شد و در رواياتى كه قبلًا نقل كرده بود ، تشكيك نكرد علامت امضاى آن نقل‌هاى سابق است . پس اگر ثابت شود كه على بن اسباط به مذهب حق عدول كرده است ، روايات او - حتى اگر رواياتى كه در زمان انحراف نقل كرده و بعداً در صحت آنها تشكيك نكرده است - صحيحه خواهد بود . اين مبنا محل تأمل و اشكال است و بايد در جاى خود بررسى شود . بهر حال چون على بن اسباط ثقه است ، اين روايت موثقه خواهد بود . 2 ) دلالت روايت دلالت روايت بر جواز وطى در دبر ( اذا رضيت ) روشن است ، تفصيل بيشتر معناى روايت را به جلسات بعد واگذار مىكنيم . د ) موثقه‌اى ديگر از عبد الله بن أبى يعفور : « احمد بن محمد بن عيسى عن معاوية بن حكيم عن احمد بن محمد عن حماد بن عثمان عن عبد الله بن أبى يعفور قال سألت ابا عبد الله ( ع ) عن الرجل يأتى المرأة فى دبرها ؟ قال : لا بأس به » « 1 » در اين طريق هم اشكالى نيست . فقط در مورد معاوية بن حكيم اختلاف شده است كه آيا فطحى بوده است يا نه ؟ البته در وثاقت او ترديدى نيست احمد بن محمد هم بزنطى است ، نتيجه آنكه اين طريق هم موثقه است . البته به احتمال قوى اين روايت و روايت قبلى ، روايت واحد است كه تقطيع شده است . ه ) روايت حمّاد بن عثمان : « احمد بن محمد بن عيسى عن ابن فضال عن الحسن بن الجهم عن حماد بن عثمان قال سألت ابا عبد الله ( ع ) و اخبرنى من سأله عن الرجل يأتى المرأة فى ذلك الموضع و فى البيت

--> ( 1 ) وسائل ، باب 73 از ابواب مقدمات نكاح - حديث 5 .