مقاربت كنيد ، منظور از امر و دستور الهى چيست ؟ امرى كه در صدر آيهء شريفه آمده است « فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ « 1 » » امر به اعتزال مربوط به خصوص محيض و محل دم است يعنى پس از پاكى ديگر اجتناب از محل دم لازم نيست يعنى اجتناب از غير موضوع دم لازم است . پاسخ طبرى به استدلال به آيهء شريفه طبرى ( م 310 ) به اين تقريب اشكال كرده و گفته كه اگر امر آيه شريفه ناظر به « فَاعْتَزِلُوا » باشد صدر و ذيل آيه شريفه متهافت خواهند شد چون معناى فاعتزلوا لزوم اجتناب از موضع دم است . پس صدر آيه مىفرمايد آنچه در حال حيض حرام است ، خصوص مباشرت در قبل است پس « وطى در دبر در حال حيض جايز است » و معناى « فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ » اين است كه پس از پاكى فقط مباشرت در فرج جايز است يعنى « وطى در دبر در حال طهر جايز نيست » ، و هيچ يك از مسلمين نگفته كه وطى در دبر در حال حيض جايز و در حال طهر حرام است . طبرى : « و فى اجماع الجميع على ان الله - تعالى ذكره - لم يطلق فى حال الحيض من اتيانهنّ فى ادبارهن شيئاً حرمه فى حال الطهر و لا حرّم من ذلك فى حال الطهر شيئاً احلّه فى حال الحيض ، ما يعلم به فساد هذا القول « 2 » » 3 ) بررسى تقريب اول و بررسى كلام طبرى اولًا : آيه ناظر به خصوص احكام حائض بما هى حائض است و مىگويد پس از طهر از جهت حيض مانعى در وطى در دبر نيست و منافات ندارد كه ذاتاً وطى در دبر مطلقاً - در حال حيض و طهر - حرام باشد و حرمت ذاتى وطى در دبر از منطوق

--> ( 1 ) بنابراين بيان مراد از امر معناى متعارف امر است كه طلب امرى وجودى است نه آنكه « أَمَرَكُمُ اللَّهُ » ناظر به « لا تَقْرَبُوهُنَّ » باشد و مراد آن امر به ترك مقاربت است كه لازمهء نهى « لا تَقْرَبُوهُنَّ » مىباشد . ( 2 ) جامع البيان فى تفسير القرآن ج 2 ، ص 230 ، ذيل تفسير آيهء محيض