كه در استحاضه و محل غايط آن قذارت معنوى نيست . در حيض نماز نبايد بخواند ، در مسجد نبايد مكث كند و . . . اما اين نوع قذارت معنوى با چنين احكام خاصه‌اى در محل غايط وجود ندارد . پس دلالت اين آيه بر تحريم ناتمام است . 2 ) « مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ » در آيهء « محيض » « يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ . . . وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ » « 1 » تقريب استدلال : آيه مىفرمايد از ناحيه‌اى كه خداوند امر فرموده است ، اتيان كنيد و بلا اشكال غير موضع دم ، مورد امر خداوند نيست . چون امر به معناى الزام است و اقل مراتب آن رجحان است و ترديدى نيست كه غير محل دم رجحانى ندارد لذا آيه مىفرمايد وقتى كه زنان پاك شدند ، محلى را كه خداوند راجح دانسته است ، مورد تمتع قرار بده و در نتيجه در غير محل دم جايز نيست . نقد استدلال : در مورد استدلال فوق ممكن است گفته شود اين دليل مبتنى بر مفهوم است و عموماً در چنين مواردى مفهوم را نپذيرفته‌اند چون مفهوم لقب است . « * و السلام * »

--> ( 1 ) سوره بقرة - آيهء 222