شئتم در مكانهاى خود فعل است نه در مكانهاى متعلق فعل ، يعنى اتيان به زوجه و تمتع از او در هر جايى كه خواستيد نه اتيان در هر جايى از زوجه كه خواستيد . اما اين اشكال وارد نيست . چون توهّم اشتباه يا تحريمى در مورد مكان اتيان و تمتع نبوده است تا لازم باشد آيه تصريح به جواز آن در مكانهاى مختلف همچون زير آسمان ، زير سقف ، روى بام و غيره بنمايد « 1 » . لذا اگر توهم تحريمى بوده در مورد امكنه متعلق فعل اتيان يعنى اعضاى بدن زوجه بوده است « 2 » كه آيه بدان ناظر است و مراد از اتيان را هم اگر معناى عام انتفاع بدانيم كما هو الظاهر آنگاه انتفاع از هر مكانى متناسب با آن مكان خواهد بود . انتفاع از صورت به تقبيل و از دُبُر و قبل به دخول و . . . خواهد بود و آيه ناظر به جواز تمام اين انتفاعات است . به ضميمهء تذكر فوق ، تقريب نهايى كه از آيه گفته شد ، استدلال را تمام خواهد كرد . چون اگر انّى به معناى ايْن باشد يعنى جواز تمتع از هر جايى كه خواستيد و اگر به معناى كيف باشد يعنى جواز تمتع هر جور كه خواستيد و در هر حال جواز ثابت است . ج ) استدلال به آيات مربوط به قوم لوط براى جواز وطى در دبر : « قالَ يا قَوْمِ هؤُلاءِ بَناتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ لا تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي أَ لَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ قالُوا لَقَدْ عَلِمْتَ ما لَنا فِي بَناتِكَ مِنْ حَقٍّ وَ إِنَّكَ لَتَعْلَمُ ما نُرِيدُ » « 3 » « وَ جاءَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ قالَ إِنَّ هؤُلاءِ ضَيْفِي فَلا تَفْضَحُونِ * وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ لا تُخْزُونِ * قالُوا أَ وَ لَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعالَمِينَ * قالَ هؤُلاءِ بَناتِي إِنْ كُنْتُمْ فاعِلِينَ » « 4 » « أَ تَأْتُونَ الذُّكْرانَ مِنَ الْعالَمِينَ * وَ تَذَرُونَ ما خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْواجِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ

--> ( 1 ) ممكن است در بعض از فروض نادر توهم تحريم در مورد مكان الفعل برود اما آيات قرآن ناظر به فروض متعارف و نيازهاى عمومى است و معمولًا فروض نادر و موارد خاص به سنت ارجاع شده است همچون حكم خمس كه اصل آن در قرآن آمده و جزئيات آن به سنت واگذار شده است . ( 2 ) مؤيد اين مطلب آن است كه كلمه « فى » نيز ظرف زمان و مكان است و در صورتى كه مكان باشد در مكان متعلق فعل نيز به كار رفته است چنانچه در روايات آمده است : اتيان النساء فى ادبارهن كه فى در مورد مكان اتيان به كار نرفته بلكه مكان متعلق اتيان ، مراد است . ( 3 ) سورهء هود - آيات 78 و 79 ( 4 ) سورهء حجر - آيات 67 تا 71