عادُونَ » « 1 » 1 ) تقريب استدلال به آيات فوق تقريب استدلال به اين آيات چنين است كه لوط به قوم خود مىگويد آن هدفى كه شما از اين ميهمانانِ مردِ من مىخواهيد از دختران من نيز قابل حصول است و روشن است كه قوم لوط به دنبال چه چيزى بودند و لوط مىفرمايد آن عمل ( وطى در دبر ) با زنان هم شدنى است و خداوند زن را براى شما آفريده است و اين خواسته شما توسط زنان هم برآورده مىشود . شيخ طوسى به اين آيات براى اثبات جواز استدلال كرده است و در بعضى از روايات هم به اين آيات براى اثبات جواز استفاده شده است كه بعداً آن‌ها را بررسى خواهيم نمود . 2 ) اشكال به استدلال به اين آيات سيد مرتضى با اينكه خود قائل به جواز است ، اما استدلال به اين آيات را تمام نمىداند « 2 » . چون مراد از آيه اين نيست كه آنچه شما از مردان مىخواهيد با تمام خصوصيات حتى فرج ، عين همان در زنان هم موجود است و مىشود تمتع از دبر زن برد ، بلكه مراد اين است كه شما مىخواهيد با لواط ، اطفاى شهوت كنيد كه امرى غلط و نامتعارف است خداوند زن را براى اين منظور آفريده است پس توسط زنان اطفاى شهوت كنيد كه امرى مقبول و جايز است و لذا اصلًا ناظر به خصوصيات اطفاى شهوت نيست كه به همان خصوصيتى كه در مردان ممكن است دفع شهوت كرد ، در زنان همچنين امكانى هست . لذا اگر ناظر به خصوصيات نباشد و فقط راهى را براى دفع شهوت بيان كرده باشد قدر مسلّم آن خواهد بود كه دفع شهوت توسط زن از طريق متعارف آن وطى در فرج است و دلالتى بر جواز وطى در دبر نخواهد داشت . پس به اين آيات نمىتوان استدلال نمود .

--> ( 1 ) سورهء شعراء - آيات 165 و 166 ( 2 ) انتصار ، ص 126