ايشان پس از اين سه وقت است و از مفهوم آن ثبوت گناه هم بر شما و هم بر ايشان استفاده نمىشود ، بلكه فقط ثبوت گناه بر شما يا ايشان از آن استفاده مىشود . قلت : اينكه مراد ، ثبوت فى الجملهء گناه باشد ، بسيار خلاف ظاهر است و به روشنى از اين جمله ، ثبوت گناه هم بر شما و هم بر ايشان در غير اين سه وقت استفاده مىشود « 1 » . اشكال : لا جناح حكم اخلاقى را بيان مىكند و از آن مسألهء فقهى فهميده نمىشود ؟ جواب : همه آن را حكم فقهى فهميده‌اند و نمىتوان به راحتى هر چيزى را به حكم اخلاقى حمل كرد . بنابراين ، اشكال اول مرحوم آقاى خوئى به كلام مرحوم نراقى قدس سرهما ناتمام است ، ولى اصل فرمايش مرحوم نراقى ( ره ) از جهت ديگر ايراد دارد . 4 ) بررسى كلام مرحوم نراقى قدس سرّه توسط استاد مد ظله در آيهء شريفه ، خطاب به اطفال نشده است ، بلكه مخاطب اولياء مىباشند و بچه‌ها فقط مورد امر مىباشند ، در اينجا فقط استفاده مىكنيم كار بچه‌ها مبغوض شارع است اما اينكه چه كسى در مقابل اين مبغوض مسئوليت دارد و به خاطر تحقق آن مستوجب عقاب است ، از آن استفاده نمىگردد ، ذكر چند مثال در روشن شدن بحث مفيد است . مثال اول : گاه مىگوييم كه بچه‌هاى شما نبايد مزاحم همسايه‌ها شوند . از اين جمله استفاده مىشود كه مزاحم شدن بچه‌ها مبغوض است ولى نسبت به اينكه چه كسى در قبال اين مبغوض مسئوليت دارد ، ساكت است ، چه بسا اولياء در مقابل

--> ( 1 ) توضيح كلام استاد مد ظله : مرحوم شيخ انصارى ( ره ) نيز دربارهء حديث رفع به « ظهور كون رفع كل واحد من التسعة من خواص امة النبى » اشاره كرده ، سپس به نظير اشكال بالا اشاره كرده ، مىفرمايد : « و القول بان الاختصاص باعتبار رفع المجموع و ان لم يكن رفع كل واحد من الخواص ، شطط من الكلام » .