26 / 2 / 1378 يكشنبه درس شمارهء ( 104 ) كتاب النكاح / سال اول بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : بحث جلسهء گذشته ، دربارهء حرمت استماع صداى زن نامحرم بود . در اين جلسه ، عورت بودن صداى زن كه يكى از وجوهى است كه براى حرمت به آن استدلال شده ، نقل كرده ، كلمات علمائى كه اين تعبير در كلام آنها وارد شده و نيز روايتى را كه مرحوم علامه ( ره ) در مسائل مهنائيهء اولى آورده ، نقل مىكنيم و با نقل فتاواى موافق اين قول و فتاواى مخالف آن ، هر دو فتوا را فتواى مشهور دانسته و صحت استناد به آنچه علامه به عنوان روايت نقل كرده ، ناتمام مىدانيم و اشكالات چندى كه به تمسك به اين روايت وارد مىگردد ، بيان خواهيم نمود . * * * الف ) ادلهء حرمت استماع صداى زن نامحرم ( وجه اول ) : 1 ) تقريب وجه اوّل وجه اوّل براى حرمت استماع صداى زن ، عورت بودن صوت زن است ، اين تعبير در عبارت‌هاى بسيارى از علماء وارد شده ، مرحوم صاحب جواهر ( ره ) پس از تعليل حرمت سماع صوت مرأة به عورت بودن آن مىگويد : « قيل انّه المشهور و انّه