است داراى شهوت باشد ، پس خصى حتماً مصداق « غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ » نيست ، ممكن است مصداق « أُولِي الْإِرْبَةِ » باشد . اشكال دوم اينكه ، مصداق « غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ » بودن كافى نيست ، بايد مصداق « تابع » هم باشد . مراد از « تابعين » ، صرف نظر از روايات ، ممكن است عبد يا نوكرى باشد كه تابع مولى و مخدوم خويش هستند ، ولى روايات آن را به ابلهى تفسير كرده كه عقل كمى دارد و تحت ولايت ديگران است . پس استدلال به آيهء شريفه در مسألهء خصى تمام نيست . 5 ) رواياتى در تفسير آيهء شريفه رواياتى كه در تفسير آيه وارد شده ، متعدد است ، چون در وسائل مسامحاتى رخ داده ، از جامع الاحاديث نقل مىكنم . روايت اول : روايت صفوان بن يحيى عن ابن مسكان عن زراره قال : سألت ابا جعفر عليه السلام عن قول الله عز و جل « أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجالِ » الى آخر الآية قال : هو الاحمق الذي لا يأت النساء . اين روايت در كافى و معانى الاخبار نقل شده است . « 1 » روايت دوم : در تهذيب نقل شده و در سند تا صفوان بن يحيى اختلافى با روايت قبلى دارد . الصفار عن السندى بن محمد عن صفوان بن يحيى عن ابن مسكان عن زراره عن أبى عبد الله عليه السلام قال : سألته عن اولى الاربة من الرجال . . . « 2 » . روايت سوم : در كافى از حميد بن زياد عن الحسن بن محمد عن غير واحد « 3 » عن ابان بن عثمان عن عبد الرحمن بن ابى عبد الله عليه السلام قال : سألته عن اولى

--> ( 1 ) جامع الاحاديث 20 : 289 شمارهء 944 ، كافى 5 : 523 شمارهء 1 ، معانى الاخبار : 161 شمارهء 1 . ( 2 ) تهذيب 7 : 468 شمارهء 1873 . ( 3 ) غير واحد در سند روايت به معناى مستفيضه بودن است يعنى افراد متعددى اين روايت را نقل كرده‌اند .