مىبرده‌اند . دوم : تقيّه امام عليه السلام ؛ از عدم بيان صريح حكم واقعى توسط حضرت معلوم مىگردد كه حضرت در شرايط تقيّه بوده‌اند . سوم : در شرايط تقيّه بودن ابن بزيع ؛ چون ابن بزيع وزير بوده ، ممكن است امام عليه السلام براى اينكه او به محذور نيفتد حكم واقعى را بيان نكرده است و فتوا به جواز داده است . 7 ) نتيجهء بحث نظر خصيان به زنان نامحرم حرام بوده و پوشش زنان از ايشان لازم است و خصى بما هو خصى ، از حكم حرمت نظر و وجوب ستر استثناء نشده است . « * و السلام * »