نازكى و كلفتى مختلف بوده‌اند ، اگر لباس بدن‌نما نبود ، لباس حجم‌نما كه بود ، اين روايت اشاره مىكند كه لباس كلفتى كه حجم بدن را نشان ندهد همچون پوستين نپوشد بلكه لباسى بپوشد كه حجم بدن از زير آن روشن باشد . جهت سوم : از برخى روايات بر مىآيد كه لباس بدن‌نما در آن زمان وجود داشته است . « 1 » جهت چهارم : به كار بردن كلمهء ثياب به صيغهء جمع نيز دليل بر تفسير مرحوم آقاى خوئى نيست . چون با توجه به اجناس لباس همچون پيراهن ، شلوار ( در غير محدوده از ناف تا زانو ) در رابطه با جوراب مىتوان تعبير ثياب را به كار برد . بنابراين ترقيق ثياب به همان معناى ظاهرى خود : لباس نازك پوشيدن مىباشد . 3 ) توضيحى درباره « خلقها » در روايت حسن بن سرى : در روايت حسين بن سرى در چاپ اسلاميه وسائل ، نسخهء چاپى كافى ، جامع الاحاديث اين كلمه با « فاء » به كار رفته ، ولى در چاپ آل البيت از وسائل كه با نسخ معتبر همچون نسخه اصل وسائل به خط مصنف مقابله شده است ، اين كلمه هم در سؤال و هم در جواب با « قاف » و به صورت « خلقها » آمده است ، همچنين در بهترين نسخه‌اى كه ما از كافى ديده‌ايم عبارت در هر دو جا با « قاف » آمده است ، اين نسخه نسخه‌اى است كه شهيد ثانى « قدس سرّه » آن را تصحيح كرده است . كلمهء خلقها را دو گونه مىتوان معنى كرد : معناى اول : خلقها ( به ضم خاء ) به معناى اخلاق زن است ، يعنى به اخلاق زن نگاه كند ، بايد دانست كه در مورد « نظر » حتماً لازم نيست كه منظور از امورى باشد كه با حواسّ ظاهره قابل ادراك باشد ، در

--> ( 1 ) ( توضيح كلام استاد - ) : در آغاز روايت مفصل ورود صوفيه بر امام صادق عليه السلام در كافى 5 : 65 / 1 مىخوانيم : دخل سفيان الثورى على ابى عبد الله « عليه السلام » فرأى عليه ثياب بيض كأنها غِرقىء البيض فقال انّ هذا اللباس ليس من لباسك . . . غِرْقىء به معناى پرده نازكى است كه بين تخم مرغ و پوستهء آن قرار دارد ( مراجعه شود به صحاح 1 : 26 ، قاموس و ساير كتب لغت )