نسخ معتبر رجال نجاشى كلمه « ثقة » وجود ندارد . صاحب قاموس الرجال « 1 » معتقد است كه چون نسخ معتبر رجال نجاشى در اختيار علامه و ابن داوود و ابن طاووس بوده و نسخهء صحيحى به دست ما نرسيده ، لذا نقل نسخه‌اى كه در اختيار ما است نمىتواند با نقل نسخ معتبرى كه در اختيار آنان بوده ، مقابله نمايد ، بنابراين بايد حكم به وثاقت حسن بن السرى نمائيم . استاد : اين نكته را صاحب قاموس الرجال هم در مقدمهء قاموس دارند و هم در مواضع متعددى تكرار مىكنند ، در حالى كه هيچ دليلى بر اين مطلب اقامه نمىكنند كه چرا نسخهء صحيحى به دست ما نرسيده است ؟ اگر به دست ايشان هم نرسيده باشد ، چه دليلى وجود دارد كه به دست علماى ديگر هم نرسيده باشد ؟ ما با چهارده نسخه مقابله كرديم و در ميان آنها ، بعضى از نسخه‌ها از نسخ بسيار معتبرى ، مانند نسخهء ابن ادريس نقل شده است . منشأ سخن علامه در توثيق حسن بن سرى ، كتاب « حلّ الاشكال » جمال الدين بن طاووس است كه كلمهء « ثقه » را از رجال نجاشى نقل كرده است . در يكى از نسخى كه از رجال نجاشى نزد ما بود و مقابله مىكرديم ، عبارتى در حاشيه بود كه براى روشن شدن مطلب مىخوانم : « حكى سيد جمال الدين بن طاووس فى كتابه عن هذا الكتاب ( يعنى رجال نجاشى ) زيادة على ما هنا بعد قوله الكرخى ، كلمة ثقة و بنى على ذلك العلامة فى الخلاصة فعزى الى المصنف توثيق على بن سرى ، و لا وجه الا هذا » عبارت متن همچنين است : « الحسن بن السرى الكاتب الكرخى و اخوه على رويا عن أبى عبد الله ( عليه السلام ) » در يكى ديگر از نسخ رجال نجاشى ، مطلبى در حاشيه با امضاى « ح - ح » وجود دارد كه تا كنون بر ما روشن نشده كه كيست ؟ در رجال قهپائى نيز با همين رمز حواشى او نقل شده ولى محتمل است كه حسين حارثى پدر شيخ بهائى باشد كه نامش حسين بوده و « ح » رمز حسين است و « ح »

--> ( 1 ) قال فى قاموس الرجال : ( ج 3 ، ص 251 ) « و حيث لم تصل نسخة صحيحة من النجاشى الينا و انما وصلت صحيحة الى ابن طاووس و الخلاصة و ابن داود ، و نقلوا التوثيق عن النجاشى اخذاً و نسبةً ، يعلم سقوطه من نسخنا »