4 - تفاوت ديگر اين دو مسأله اين است كه در نگاه كردن بدون قصد ازدواج ، كسى قائل به استحباب نشده است ، بلكه مجموعاً از بعضى ادلّه استفاده مرجوحيّت آن مىشود ، ولى با قصد ازدواج ، يقيناً نگاه كردن مرجوح نيست ، بلكه به احتمال قوى راجح است ، از بعضى روايات مسأله استفاده مىشود كه نگاه كردن به جهت اينكه در ادامهء زندگى بهتر مؤثر است ، راجح است . پس با توجه به وجوه فوق ، بحث جواز نظر به وجه و كفّين ، مغنى از بحث جواز نظر با قصد ازدواج نيست . ج - بررسى اختلاف روايات روايات مسأله مختلف است و فتاواى علماء هم اختلاف دارد كه آيا با قصد ازدواج ، فقط وجه و كفّين استثناء شده است يا شعر هم ضميمه آن است ، و يا محاسن را هم بايد ضميمه كرد و آيا به خلف هم مىتوان نگاه كرد ؟ آيا روايات با هم تعارض دارد و يا جمع عرفى بين آنها وجود دارد ، و اگر متعارض باشد آيا ترجيحى در كار است ؟ « 1 » روايات مسأله مختلف است . برخى از روايات چون در جواب سؤال واقع شده است ، با همديگر منافات ندارند . اگر سؤال شود كه آيا به صورت مىشود نگاه كرد و حضرت بفرمايد بله ، اين دليل بر آن نيست كه اگر مىپرسيد مىتوان به مو نگاه كرد ، حضرت مىفرمودند : نه . اما رواياتى كه حضرت ابتداء حكم نگاه كردن را براى شخصى كه ارادهء تزويج دارد ، بيان مىكند ، و مىفرمايد كه به چه موضعى مىتواند نگاه كند ، ظاهر

--> ( 1 ) تعجب است از شيخ انصارى كه در بحث خود ، خيلى از روايات صحاح را نياورده است ، رواياتى كه در وسائل و جواهر و كتابهاى ديگر هست ، ايشان متعرض نشده و مسأله را به صورت ناقص بحث كرده است .