و همو بود كه دو كودك عبيد اللّه بن عباس را به قتل رساند . ابو عمرو شيبانى مىگويد : هنگامى كه معاوية بن ابى سفيان ، بسر بن ارطاة فهرى را مأمور كشتن شيعهء على ، رضى اللّه عنه ، كرد ، معن يا عمرو بن يزيد سلمى و زياد بن اشهب جعدى از جاى برخاستند و اظهار داشتند : اى امير مؤمنان ، ترا به خدا سوگند مىدهيم كه رحم كن و مباد كه بسر را بر قيس سلطه و فرمانروايى بخشى ، چرا كه قيس را به انتقام بنو سليم كه جمعى از بنى فهد و كنانه را در ورود رسول اللّه به مدينه كشته بودند ، خواهد كشت . معاويه گفت : اى بسر ، بر قيس فرمانروا نيستى . آنگاه بسر به مدينه آمد و دو فرزند عبيد اللّه را كشت و اهالى مدينه فرار كردند و وارد حرّه شدند ، حرّهء بنى سليم . ابو عمرو مىگويد : در اين حمله بود كه به روايت ابو عمرو شيبانى ، بسر بن ارطاة به همدان حمله برد و زنانشان را اسير كرد و اينان نخستين زنانى بودند كه در اسلام به اسارت گرفته شدند . آنگاه زندگان بنى سعد را به قتل رسانيد . سپس ابو عمرو به دو واسطه از ابو ذر نقل مىكند كه ابو ذر دعا كرد و در نمازى كه اقامه كرد ، تعويذ خواند و قيام و ركوع و سجود آن را طول داد . اين دو مرد پرسيدند : چرا اعوذ بالله من الشيطان گفتى ، و دربارهء چه كسى دعا مىكردى ؟ گفت : به خدا از روز بلايى پناه بردم كه بر من مىرسد و از آن روزى كه بيم و زيان مرا مىرسد . گفتند : مرادت چيست ؟ گفت : اما روز بلا ، روزى است كه دو طائفه از مسلمانان باهم روبرو مىشوند و يكديگر را به قتل مىرسانند ، و اما روز بيم و خطر ، روزى است كه زنان مسلمان را اسير مىگيرند و پاهاشان را لخت مىكنند و هركدام كه از پاها فربه‌تر باشد ، او را مىخرند . از خدا خواستم كه چنين روزى را بر من نصيب نكند و شايد شما آن روز را ببينيد . عثمان كه كشته شد ، معاويه ، بسر بن ارطاة را به يمن فرستاد و زنان مسلمان را اسير كرد و در بازارها به معرض فروش قرار داد . ابن عساكر گويد : بسر از پيروان معاويه بود و با او در جنگ صفين شركت داشت . معاويه او را در آغاز سال چهلم هجرت به يمن و حجاز فرستاد و دستور داد كه شيعيان على را بخواند و بر آنان حمله برد . او در مكه و مدينه و يمن كارهايى زشت انجام داد و از طرف معاويه والى « بحر » شد و در يمن ، دو كودك عبيد اللّه بن عباس را كشت . دارقطنى