- رحل اقامت را در آن جايگاه بيفكن و گامى از سرزمين او به در منه . - به آستان مقدس آن امام مشرّف شو ، و همچون خطاپيشگان خوارمايه در آنجا درنگ كن . - و از ميان انبوه مردم بگذر و خاك عطرآگين او را استشمام كن . - هرگاه برآنى كه از پروردگار آسمان و زمين فرمانبرى كنى ، پس آگاه باش كه دوستى امامان از واجبات اوامر اوست . - تو با به جاى آوردن اين فريضه ، پاداشت را دوچندان كن ، و بر خاك درگاه او جبهه ساى و بگو : چه زيبا آرامگاهى نصيب كرده‌اى ! هرگاه به آن حرم و آستان ، سالم درآمدى ، عاشق و شيفته و تشنه به زيارت قبر او كه در بزرگوارى به درجهء رفيع رسيده است ، بشتاب . آنجاست كه نور مزارش ، آسمان را فراگرفته و همه‌جا پرتو افكنده و همهء خانه‌ها را برافروخته است . - اگر دوران زندگانى و عصر اين بزرگوار را درك نكرده‌اى ، پس به گريه و ناله او را يارى كن . - در پيشگاه او بايست و فرمانش را امتثال كن ، و خطاب به دو بگو : اى كسى كه در اين قبر آرميده‌اى ، تو افتخار بزرگ به چنگ آورده و در همهء روزگاران زنده و جاويد مانده‌اى . - با دلى شيفته در برابر قبر او درنگ كن ، و از دشمنانش برى باش ، و شوق و مهر خود را نثار خاكش كن ، و ارادتت را فاش گردان . - اى دوست ، از آن آستان پاك ، گام بيرون منه و از جانب اين بنده ، سلام دوستدارى را كه از زيارت خاكش به دور مانده است ، به دو برسان . - هان ! به زيارت او از نزديك همت گمار ، تا مگر پاداش بينى و به يارى او نجات پيدا كنى . - برخيز ، خاك آستانش را به رخسار بمال ، و دردها و سختيهاى خود را در پيشگاه او اظهار كن ، و از روى خاكسارى و نيازمندى ، روى بر خاك او نه . - اى كسى كه پس از طى بيابانها و راههاى دور ، به پيشگاه امام هدايت و شفيع امت