ريسمان پيغمبر پيوند دارد . حارث همدانى چنان كه ذهبى در ميزان الاعتدال آورده ، در سال 65 وفات كرده است و همين تاريخ را ابن حبان و مورخ معروف ، عبد الحى ذكر كرده‌اند . « 1 » بنابراين ، تاريخ وفات او به سال 165 ، چنان كه خزرجى بيان داشته ، درست نيست . « 2 » شاعر موردنظر ما ، شيخ حسين يكى از بزرگان شيعه و از فقها و دانشمندان اصول و فقه و كلام و فنون رياضى و ادب است ، و يكى از شخصيتهاى بزرگ اين قرن به حساب مىآيد كه همواره مىدرخشيد و نورافشانى مىكرد ، و بىجهت نيست كه استادش شهيد ثانى در اجازه‌اى كه به سال 941 به وى داده و در كشكول شيخ بحرانى ، صاحب حدائق آمده ، نوشته است : اين برادر ايمانى كه در برادرى فردى برجسته است و در ديانت شخصيتى برگزيده ، و از حضيض تقليد به اوج يقين رسيده است ، شيخ بزرگوار ، امام عالم يگانه ، دارندهء نفس پاك و پاكيزه و همت بلند برجسته و اخلاق نيكوى انسانى ، بازوى اسلام و مسلمانان ، و مايهء عزت دنيا و دين ، حسين پسر شيخ صالح عالم عامل متقن متفنن و خلاصهء اخيار ، شيخ عبد الصمد پسر شيخ بزرگوار شمس الدين محمّد ، مشهور به جبعى است كه خداوند او را مقرون به سعادت و نيك‌بختى ، و دشمنانش را سرنگون بگرداند . وى از كسانى است كه عمر خود را وقف طلب مقامات بلند كرده ، و بيدارى روزهاى خود را به احياى شبها پيوند داده است ، تا بدان پايه كه در ميدان فضيلت ، گوى سبقت از همگان ربوده ، و از اقران و معاصران پيشى گرفته است و بخشى از عمر گرانمايهء خود را در تحصيل اين علم صرف كرده ، و نصيب كامل و بهرهء فراوانى از آن اندوخته ، و بر اين ضعيف قرائت كرده است . همچنين معاصر اين شاعر ، سيد امير حيدر پسر سيد علاء الدين حسينى بيروى ، در اجازه‌اى كه به سيد حسين مجتهد كركى نوشته ، او را چنين توصيف كرده است : شيخ

--> ( 1 ) . ر ك : تهذيب التهذيب : 2 / 147 ؛ شذرات الذهب : 1 / 73 . ( 2 ) . ر ك : خلاصة تهذيب الكمال 58 .