تماشا كرد و در روزهاى عيد كه هنگام شادى است ، مىتوان از اينها استفاده كرد . معنى اين كلام آن است كه در جشن عروسى و ميهمانىها و جشن قربانى و ختنه‌كنان و به هنگام بازگشت از سفر و در ديگر موارد شادمانى ، مىتوان از اينها بهره گرفت و جايز است كه همين‌گونه شادمانى را در ديدار دوستان و آنجا كه ياران در يك محل دور هم جمع مىشوند ، به كار گرفت و از سماع استفاده كرد . سپس سماع عاشقان را مايهء تحريك شوق و تهييج عشق و موجب آرامش نفس دانسته و فصلى كه هيچ فايده ندارد ، به دنبال اينها آورده است . در ضمن تاروپود حقايق اسلام را به هم ريخته و فقه والاى اسلام را با سلوك دور از فقاهت درهم آميخته است . از جمله موارد نادرست و نامطلوب كتاب احياء كه ضمنا نادانى و درجهء ديانت و ورع صاحب آن را نيز مىرساند ، فتوايى است كه دربارهء لعن و نفرين داده و گفته است : بالجمله بايد گفت كه نفرين‌كردن اشخاص كلا خطر دارد و بايد از آن پرهيز كرد . مثلا از نفرين بر شيطان مىتوان بازايستاد و سكوت كرد و اين سكوت هيچ اشكالى ندارد . هرگاه بپرسند : آيا نفرين بر يزيد كه حسين را به قتل رسانده يا به قتل او فرمان داده ، جايز است يا نه ؟ مىگوييم : اين موضوع اصلا ثابت نشده و نمىتوان ثابت كرد كه او به قتل رسانده يا فرمان داده ، تا چه رسد به اينكه بر او لعنت كنند ، زيرا نمىتوان مسلمانى را به يك گناه كبيره بدون تحقيق متّهم كرد . آنگاه احاديثى در مورد نهى از نفرين مردگان نقل كرده و گفته است : هرگاه بپرسند كه آيا مىتوان گفت : خدا قاتل حسين را لعنت كند ، يا لعنت بر كسى كه فرمان قتل او را صادر كرده است ، مىگوييم : صواب اين است كه بگويند : هرگاه قاتل حسين قبل از توبه‌كردن از دنيا رفته است ، خدا او را لعنت كند . وحشى قاتل حمزه عموى رسول اللّه در حالى او را به قتل رساند كه خودش كافر بود ، سپس از كفر توبه كرد و با اينكه قتل گناه كبيره است ، نمىتوان مرتكب آن را لعنت كرد ، و قتل به مرتبهء كفر نمىرسد و هرگاه لعنت مقيد بر توبه نشود و بلاشرط صورت بگيرد ، درست نيست . اما