مىشد و به‌دليل همين ممانعت او را بيش از تبعيديان مستحق تبعيد مىدانست ، زيرا اگر على نمىبود ، مىتوانست هربلايى كه مىخواست بر سر آنان بياورد و انتقام خويش را از آن حقگويان غيرتمند بستاند و با اين كار ، آتش كينه‌اش را نسبت به مخالفانى كه جز خير و صلاح امت نمىخواستند ، فرونشاند ، ولى خداى توانا به آنان وعدهء دفاع و حمايت داده است و فرموده : خدا از كسانى كه ايمان آورده‌اند ، دفاع مىكند و او قطعا اين قدرت را دارد كه آنان را يارى دهد و به پيروزى رساند . « 1 » به‌علاوه ، هيچ عاقلى اين پندار را به ذهن خويش راه نمىدهد كه گردنكشان به مولا امير المؤمنين پناه آورند و او را سپر حمايت خويش سازند ، زيرا مسلّم است كه فقط كسانى به آغوش حمايتش پناه مىبرند كه مثل خودش صالح و ديندار و راسترو باشند و ستمديدگانى كه از آسيب ستمگر بيمناكند و او نيز جز بدينگونه ستمديدگان راسترو پناه نمىدهد ، چون او چنان كه پيامبر گرامى و راستگوى مىفرمايد ، ولىّ مؤمنان است و فرمانرواى نيكان و رهبر خجستگان و امام پرهيزكاران و سرور مسلمانان . كاش مىدانستيم عثمان براى چه از وجود على عليه السّلام در مدينه دچار غم و اندوه مىشود ، و حال آنكه مىدانيم وجود على عليه السّلام مايهء رحمت و لطف پروردگار است كه بر همهء امت اسلام ارزانى داشته ، بويژه در شرايطى كه تباهگران زمام امور را در دست گرفته و هوسبازان و منحرفان زبان به تبليغ گشوده باشند ، و او قهرمان ستيزه با آنهاست و مىكوشد كه مردم را به راه راست دين باز آورد و در جادهء حق و حقيقت روان سازد . آرى ، وجودش مايهء اندوه كسانى است كه مىخواهند خودسرانه به حكومت ادامه دهند و اموال مردم را در راه عيش و كامجويى خود و همدستانشان به غارت برند و در ادارهء امور جامعه پاىبند دستورات اسلامى و سنّت پيامبر اكرم نباشند و از آن انحراف جويند ، چنان كه شعار عمومى مردم در آن روز اين بود كه انحرافات حكومت زدوده شود و روش ادارهء امور با رويهء اسلامى مطابقت نمايد و بر راه راست دين آيد . همين شعار اساسى بود كه خودكامگان را مىآزرد و دل هوسناكشان را رنجه

--> ( 1 ) . حج 22 / 38 ، 39 .