مىداشت و به غم و اندوه گرفتار مىساخت . غمى كه جنايتى در حق جامعه‌اى بزرگ به شمار مىآمد و غمدارش جنايتكارى بود كه با مصالح عمومى امت اسلامى به ستيز بر مىخاست . كلمات زشتى كه عثمان به زبان آورد و پرخاشهايى كه به مولاى متقيان كرد ، راه اهانت به آن حضرت را به روى تبهكاران و بيدينانى كه با اسلام و امام دشمن بودند ، هموار ساخت . عثمان بود كه با زشتگويىهايش در حضور مردم ، به امويان و عناصر پست و بىفرهنگى از قماش آنها جرأت داد تا گستاخى او را تكرار نمايند و در اين كار خود را پيرو او بشمارند و آن قهرمان غيرتمند را با زخم‌زبان و حرفهاى پليدشان بيازارند و با آزار برادر پيامبر اكرم ، شخص پيامبر را بيازارند . بىشك كسانى كه خدا و پيامبرش را مىآزارند ، خدا آنان را در دنيا و آخرت لعنت مىكند و عذابى خواركننده برايشان فراهم مىسازد « 1 » ، و كسانى كه پيامبر خدا را مىآزارند ، عذابى دردناك در پى خواهند داشت « 2 » ، و كسانى كه مردان و زنان مؤمن را بدون اينكه كارى كرده باشند ، مىآزارند ، بار تهمت و گناه آشكارى را بر دوش مىكشند . « 3 » 49 - آيه‌اى دربارهء عثمان واحدى و ثعلبى از قول عبد اللّه بن عباس و سدّى و كلبى و مسيّب بن شريك روايت كرده‌اند كه اين آيات دربارهء عثمان ، رضى اللّه عنه ، نازل شده است : أفرأيت الذى تولّى ، و اعطى قليلا و اكدى ، أعنده علم الغيب فهو يرى : آيا آن را كه از تو رويگردان شد ديدى ؟ اندك مىبخشيد و در انفاق بخل مىورزيد . آيا علم غيب دارد و ( آينده و عواقب اخروى كارش را ) مىبيند ؟ « 4 » چون عثمان صدقه مىداد و مخارج كارهاى خير را تأمين مىكرد ، برادر رضاعىاش عبد اللّه بن ابى سرح به او گفت : اين چه كارى است كه مىكنى ؟ چيزى نمانده كه تهيدست و بينوا شوى . عثمان گفت : من گناهان و خطاهايى دارم و با انجام اين

--> ( 1 ) . احزاب 33 / 57 . ( 2 ) . توبة 9 / 61 . ( 3 ) . احزاب 33 / 58 . ( 4 ) . نجم 53 / 33 - 35 .