ابو حنيفه نقل شده كه زائر رو به قبله زيارت كند ، طبق روايت ابن عمران است كه مىگويد : اگر رو به قبر شريف و پشت به قبله باشد ، صحيح نخواهد بود و قول صحيح همان قول جمهور علماست . گفتهء كرمانى كه مذهب او بر خلاف مذهب جمهور است ، قابل‌اعتماد نخواهد بود ، زيرا اگر چه او در ضريح مباركش آرميده ، ولى زنده است و زائرش را مىبيند . بديهى است كه در زمان حياتش كسى جز روبروى او قرار نمىگرفت . همو در شرح عبارت ابن ابى مليكه « 1 » : « كسى كه دوست دارد روبروى رسول خدا باشد ، چراغدانى كه در جهت قبله نزديك قبر قرار دارد ، بر سرش قرار دهد » ، گفته است : اين توضيح ، ارشاد به چگونگى زيارت است و اينكه بايد بين او و قبر فاصله باشد . گفته‌اند : زائر بايد در حدود چهار يا سه ذراع با آن فاصله داشته باشد و اين حكم به خاطر اين است كه دور ماندن به ادب نزديك‌تر است ، چنان كه در حال حياتش چنين بوده است و بيشتر بر همين عقيده‌اند . بعضى از مالكىها عقيده دارند كه نزديك‌تر بودن بهتر است ، و گفته شده : رفتارى را كه در زمان حياتش متداول بوده ، انجام دهد كه به حسب افراد فرق خواهد كرد . البته ، اين بحث‌ها مربوط به زمان‌هاى صدر اول است ، ولى اكنون ضريحى برايش قرار داده‌اند كه مانع از نزديك شدن به خود قبر است و طبعا زائر نزديك ضريح قرار خواهد گرفت . « 2 » 21 - هنگام خواندن زيارتنامه خيلى بلند و خيلى آهسته نخواند ، بلكه ميانه روى را رعايت نمايد و پايين آوردن صدا در برابر رسول خدا ، براى همهء مردم جزو آداب نيكو و پسنديده است . قاضى عياض ، به اسنادش از ابن حميد آورده است كه ابو جعفر امير المؤمنين با مالك در مسجد رسول خدا مناظره كرد و مالك به او گفت : اى امير المؤمنين ، صدايت را در اين

--> ( 1 ) . وى عبد اللّه بن عبيد اللّه ( م 117 ) است كه اصحاب صحاح ششگانه از او روايت كرده‌اند . ( 2 ) . شرح الشفاء : 3 / 171 .