طور كه اگر كسى افراط در تكريم پيامبران كند و آنان را از مرز انسانيت گذرانده ، به مقام الوهيت برساند ، بر آنان دروغ بسته و حق الهى را تضييع كرده است . پس عدالت حفظ دستور خدا در هردو مرحله است و در زيارت مشروع پيامبر محذور و مانعى وجود ندارد . همو فصلى در مورد اينكه سفر براى زيارت قبر پيامبر اكرم سبب نزديكى به خداست ، منعقد كرده و به طور مفصل به بحث دربارهء آن پرداخته و آن را از نظر كتاب و سنت و اجماع و قياس اثبات نموده است . و از كتاب خدا با آيهء شريفهء « اگر آنان هنگامى كه به خود ستم كردند ، نزد تو مىآمدند و از خدا طلب مغفرت مىكردند و پيامبر نيز برايشان درخواست بخشش مىفرمود ، هرآينه خدا را توبه‌پذير و مهربان مىيافتند » « 1 » ، استدلال كرده است با اين بيان كه زائر در كمال خضوع و براى طلب آمرزش كنار قبرش قرار مىگيرد . او هم كه زنده و مرده‌اش فرق نمىكند ، طبعا برايش طلب مغفرت خواهد كرد و اين همان سبب نزديكى به خداست كه گفتيم . « 2 » اينكه پيامبر اكرم بارها فرمود : « هركس مرا زيارت كند » و نيز طبق روايت صحيح ابن سكن بيان داشت : « كسى كه به زيارتم بيايد و هيچ كارى جز زيارتم او را مشغول ندارد » ، از سنت است و رفتن پيامبر اكرم براى زيارت قبور ، بر جواز زيارت از نزديك و دور دلالت دارد . در روايات صحيح آمده كه آن حضرت به دستور خدا و براى تعليم عايشه كه چگونه بر مردگان درود بفرستد ، براى زيارت به قبرستان بقيع « 3 » و همچنين به زيارت شهداى احد رفته است . « 4 » وى نيز گويد : چهارم اجماع است كه همهء مسلمانان اتفاق بر اين كار داشته‌اند ، زيرا مردم همواره در هرسال بعد از انجام مراسم حج براى زيارت آن حضرت متوجه مدينه مىشدند و بعضى پيش از انجام مراسم به مدينه مىرفتند و اين حقيقتى است كه ما و گذشتگانمان آن را ديده‌ايم و علماى اعصار پيش برايمان نقل كرده‌اند ، چنان كه در باب

--> ( 1 ) . نساء 4 / 64 . ( 2 ) . ر ك : شفاء السقام 75 - 87 . ( 3 ) . مسلم در صحيح آن را آورده است . ( 4 ) . ر ك : سنن ابى داود : 1 / 319 .