بقيع چنين كرده است ، اما پيامبر اكرم از اينكه برايش طلب مغفرت شود ، بىنياز است . در پاسخ بايد گفت كه زيارت پيامبر اكرم به خاطر تعظيم او و تبرك به اوست و براى اين است كه با درود و سلام ما بر او رحمت خدا شامل حال ما گردد ، چنان كه ما مأمور به درود و سلام فرستادن بر او و درخواست مطالبى براى او هستيم كه بدون درخواست ما برايش حاصل است ، ليكن پيامبر اكرم ما را به اين كار ارشاد كرده تا با دعا كردنمان براى او مشمول عنايات و رحمت خدا كه بر اين كار مقرر فرموده است ، گرديم . اگر گفته شود : در زيارت ديگران ، مانعى از جهت مورد پرستش قرار گرفتن وجود ندارد ، اما در مورد زيارت قبر پيامبر اكرم بيم آن مىرود كه كم‌كم مورد پرستش قرار گيرد ، در پاسخ بايد گفت : اين بيان به قدرى نادرست است كه آدمى را مىلرزاند و اگر بيم گمراهى جهال نبود ، آن را ذكر نمىكرديم . اگر هم آن را بپذيريم ، بايد ادلهء شرعى را كه دلالت بر استحباب زيارت قبر پيامبر اكرم مىكرده ، با اين گونه خيالات فاسد ترك كنيم ، در صورتى كه چنين كارى ترك ادلهء شرعى بدون دليل است . آخر چگونه ممكن است عموم قول پيامبر اكرم را كه فرموده است : « قبور را زيارت كنيد » ، با چنين خيال واهى تخصيص زد و يا حديث نبوى « كسى كه مرا زيارت كند ، شفاعتم براى او واجب است » را بدون دليل ترك كرد و بر خلاف اجماع مسلمانان رفتار نمود ؟ البته ، زيارت‌كردن قبور غير از اين است كه آنها محل سجده و مورد پرستش قرار گيرند كه قطعا حرام است و از اين‌رو ، صحابهء پيامبر اكرم جدا از آن احتراز مىكردند ، چون در اسلام از آن نهى شده است و ما هيچگاه حق نداريم از ناحيهء خود احكامى وضع كنيم و در امورى كه خدا اجازه نداده است ، شريك كژانديشان گمراه باشيم . پس كسى كه زيارت قبر پيغمبر اكرم را منع كرده ، در دين احكام جديدى آورده كه خداوند نفرموده است و اين خود بندگى غير خداست و كسى كه خدا گمراهش كند ، ديگر كسى نمىتواند هدايتش نمايد ، و كسى كه تعظيم و تكريم مشروع پيامبر اكرم را به بهانهء احترام به خدا ترك كند ، به خدا دروغ بسته و حق رسالت را ضايع كرده است ، همان