در نمازهاى روزانه ، و علاوه بر شرايطى كه در امام جماعت معتبر است ، بايستى از احكام و مناسك حج مطلع باشد و وقت و هنگام آن را بشناسد . دورهء اين سرپرستى و نظارت ، فقط 7 روز است كه از نماز ظهر روز هفتم ذيحجه شروع مىشود و در روز سيزدهم خاتمه مىيابد . امير الحاج ، پنج وظيفهء قطعى دارد و يك وظيفهء ششم كه در لزوم آن اختلاف شده است : 1 - اعلام‌كردن به مردم كه روز احرام و حركت براى درك مشاعر چه روزى است ، تا همگان تابع او باشند و به راه و روش او اقتدا كنند . 2 - مناسك و اعمال حج را با همان ترتيبى كه در شرع مقرر شده ، چه بر وجه استحباب و چه بر وجه لزوم ، يادآور شود و عملى سازد تا ديگران هم از او پيروى نمايند . 3 - توقف در عرفات و مشاعر و منى از حد لازم تجاوز نكند و نيز به موقع معين كوچ كند تا ديگران هم به متابعت كوچ نمايند . 4 - راهنمايى حجاج كه در اركان وظايف از او پيروى كنند و به راز و نيازى كه با خالق كعبه دارد ، توجه كرده آمين گويند . 5 - امامت در نمازهاى يوميه . 6 - قضاوت و داورى در ميان حجاج و اجراى كيفر از قبيل حد و تعزير كه مورد اختلاف مذاهب است . شريف رضى از دوران جوانى تا اواخر زندگى ، عهده‌دار اين مقام منيع بود ، چه در زمان پدر بزرگوارش به عنوان يار و معين يا نيابت و چه به طور استقلال از سال 380 هجرى ، و در اين پست ، خدمات عظيمى انجام داده است كه در تاريخ ثبت شده و ياد او را جاويدان ساخته است . ابو القاسم بن فهد هاشمى در كتاب اتحاف الورى بأخبار القرى ضمن حوادث سال 389 مىنويسد : در اين سال ، شريف مرتضى و شريف رضى به حج مشرف شدند و در راه حج ، ابن جراح طائى آن دو را متوقف ساخت . سرانجام ، نه هزار دينار از مال خود به دو عطا كردند ، تا خود را به مراسم حج برسانند .