لشكر و فرمان جنگ و عقب‌نشينى ، به اضافهء تقسيم غنايم و پيمان صلح ؛ فرمان سركوبى مرتدين ؛ سركوبى ياغيان ؛ فرمان قضاوت و داورى ؛ سرپرستى مظالم ؛ ( دادستانى ) ، سرپرستى قبايل اشراف : به صورت عمومى و خصوصى ؛ فرمان برگزارى نماز جماعت ؛ فرمان رهبرى حجاج ؛ سرپرستى دفاتر مالى و حقوقى ؛ سرپرستى امور حسبيه و حفظ ناموس اجتماع ، و غير آن از سرپرستيها و كارگزاريها . از جمله دفتر مخصوص دبيران و منشيان ، دفتر مردان موثق و عدول و اهل انصاف ، ( شهود ) ، دفتر بزرگان و اشراف و اعيان ، دفتر گردن‌فرازان و شيرمردان و تكسواران ، دفتر صاحب‌نظران و هوشمندان و تيزبينان ، دفتر سادات علوى و اشراف خاندان نبوى ، و دفتر فقها و پيشوايان دانش و دين . در اين ميان منصبى است ويژهء آن كس كه تمام اين فضايل و كمالات را داراست ، مانند سرورمان شريف رضى ، نمونهء والاى فضل و كمال . از اين‌رو ، كسى كه درصدد بحث و كنكاش از مقام و منزلت اوست و مىخواهد روحيات و معنويات او را دريابد ، ناچار است كه تمامى آن مناصبى را كه شريف رضى عهده‌دار گشته ، فهرستوار و مختصر مورد مطالعه و دقت قرار دهد . اينجاست كه شخصيت و عظمتى ما فوق تصور ، در برابر ديدگانش مجسم مىشود ، شخصيتى آكنده از علم ، فقه ، حكمت ، اعتماد ، رشد ، مناعت ، جوانمردى ، هيبت ، عظمت ، جلال ، جمال ، وفا ، عزت نفس ، بينش ، احتياط ، تصميم ، شهامت ، عفت ، بزرگ‌منشى ، كرم ، گردن‌فرازى و بىنيازى كه هريك كم و بيش در وجود شاعران و اديبان ديگر وجود داشته ، اما تمامى آنها را به خوبى در وجود شريف رضى مىتوان از نظر گذراند . شريف رضى ، به سال 380 در سن 21 سالگى و در دورهء طائع للّه ، عهده‌دار نقابت و سرپرستى خاندان ابو طالب گشت و هم رهبرى حاجيان و نظارت در مظالم اجتماعى ( دادستانى ) به او سپرده شد . فرمان اين مناصب و مقامات از جانب بهاء الدوله در سال 397 در بصره به نام او صادر شد ، و در محرم سال 403 سرپرستى امور اين خاندان را به طور كلى به او محول گرديد ، و با عنوان نقيب النقبا مخاطب گشت . گويند : سرپرستى كل ،