منهاج البراعة مىباشد . 6 - شيخ ابو الحسين محمد بن حسين بن حسن بيهقى نيشابورى ، مشهور به قطب الدين كيدرى . وى شرحى دارد به نام حدائق الحقائق كه در سال 576 از آن فارغ شده است . 7 - افضل الدين ، حسن « 1 » بن على بن احمد ماهابادى ، از اساتيد شيخ منتجب الدين صاحب الفهرست كه بعد از سال 585 درگذشته است . 8 - قاضى عبد الجبار . « 2 » علامهء نورى نام او را در مستدرك در شمار شارحان نهج البلاغه ياد كرده و اين نام بين جماعتى از دانشمندان معاصر شيخ طوسى مشترك است . 9 - فخر رازى ، محمد بن عمر طبرى شافعى ( م 606 ) ، چنان كه قفطى در تاريخ الحكماء ياد كرده است . 10 - ابو حامد ، عز الدين عبد الحميد ، مشهور به ابن ابى الحديد معتزلى مداينى ( م 655 ) . شرح او معروف و متداول است و سلطان محمود طبسى كه ذكرش خواهد آمد ، آن را تلخيص كرده است . 11 - سيد رضى الدين ابو القاسم ، على بن موسى بن طاوس حسينى ( م 664 ) . 12 - ابو طالب ، تاج الدين ، معروف به ابن الساعى على بن انجب بن عثمان بن عبد اللّه بغدادى ( م 674 ) . اين دانشمند تأليفات فراوانى دارد ، از جمله شرح نهج البلاغة ، چنان كه در منتخب المختار 138 آمده است . 13 - كمال الدين شيخ ميثم بن على بن ميثم بحرانى ( م 679 ) . سه شرح بر نهج البلاغه دارد : بزرگ ، كوچك ، متوسط . 14 - شيخ احمد بن حسن ناوندى ، از دانشمندان قرن هفتم و شاگرد شيخ جمال الدين ورامينى . وى حواشى فراوانى بر نهج البلاغه از تقريرات استادش ورامينى ثبت كرده است .

--> ( 1 ) . در برخى از فرهنگهاى رجال ، نام اين شارح ابو الحسن ياد شده و اشتباه است . ( 2 ) . و آنان همگان از فقهاى بزرگند : قاضى ركن الدين عبد الجبار بن على طوسى ، قاضى عبد الجبار بن فضل اللّه ، عبد الجبار بن منصور ، شيخ عبد الجبار بن احمد ، شيخ عبد الجبار بن عبد اللّه مقرى رازى ، عبد الجبار بن محمد طوسى و ابو على عبد الجبار بن الحسين .