15 - علامهء حلى ، جمال الدين ابو منصور ، حسن بن يوسف بن مطهر ( م 726 ) . 16 - شيخ كمال الدين ابن عبد الرحمن بن محمد بن ابراهيم عتائقى حلى ، يكى از دانشمندان قرن هشتم كه شرحى دارد در چهار جلد . 17 - يحيى بن حمزهء علوى يمنى ، از پيشوايان زنديه ( م 749 ) . در شرح خود به حل مشكلات لغوى نهج البلاغه اكتفا كرده است . 18 - سعد الدين ، مسعود بن عمر بن عبد اللّه تفتازانى شافعى ( م 791 يا 792 يا 793 ) . 19 - سيد افصح الدين « 1 » محمد بن حبيب اللّه بن احمد حسينى كه از شرح خود به سال 881 فراغت يافته است . 20 - مولا قوام الدين ، يوسف بن حسن ، مشهور به قاضى بغداد ( م حدود 927 ) . 21 - ابو الحسن ، على بن حسن زوارى از شاگردان محقق كركى . شرحى به زبان فارسى دارد به نام روضة الابرار كه در سال 947 از نوشتن آن فراغت يافته است . 22 - مولا جلال الدين ، حسين بن خواجه شرف الدين عبد الحق اردبيلى ، معروف به « الهى » ( م 950 ) كه شرحى به زبان فارسى به نام منهج الفصاحة نوشته است . 23 - مولا فتح اللّه بن مولا شكر اللّه كاشانى ( م 988 ) كه شرحى فارسى به نام تنبيه الغافلين و تذكرة العارفين دارد . 24 - عزالدين على بن جعفر شمس الدين آملى ، از شاگردان شيخ على بن هلال جزايرى كه شرحى به زبان فارسى دارد . 25 - مولا عماد الدين على قارى استرآبادى ، از بزرگان قرن دهم كه حاشيه‌اى بر نهج البلاغه دارد . 26 - مولا شمس بن محمد بن مراد كه در سال 1013 شرح ابن ابى الحديد معتزلى را ترجمه كرده است . 27 - شيخ بهائى عاملى ( م 1031 ) . شرحى بر نهج البلاغه نوشته كه ناتمام مانده است .

--> ( 1 ) . ابن يوسف شيرازى ، بحاثه و محقق در ترجمهء رسالهء ما هو نهج البلاغة دو شرح را نام مىبرد . يكى در صفحه 17 كه شارح آن سيد افصح الدين نامبرده است و شرح دوم در صفحه 26 به نام سيد افصح الدين ديگرى كه ناشناخته مانده . اين اشتباه است ، چه سيد افصح الدين يك نفر است با يك شرح .