- غافل مشويد كه سينه‌ها را از كينه‌ها پاك كند . - اين بازى مانند بخور فضاى مجلس را معطر كند ، از اين بخور ملال مگيريد . - به خدا سوگند كه هرگاه موقع سحرى به ياد دوستان افتم ، جايشان را خالى مىكنم . - و هم اندوهگين شوم ، چه همين كه نزديك شد ، ديزى بپزد . - رفتند و با اينكه خودشان فطير كرده بودند ، از خوردن فطير بازماندند . - نه به جان آن سرورى كه رسول خدا در روز غدير زبان به ثنايش گشود . - سرورمان ابو على در جهان بىنظير است . « 1 » شاعر را بشناسيم ابو حامد ، احمد بن محمد انطاكى ، ساكن مصر ، معروف به ابو رقعمق يكى از سرايندگان مشهور و كارآمدان فنون شعر است . در اسلوب سخن و سبك بديع چنان پيش تاخته كه ميدان وسيعى را پشت سر نهاده ، جز اينكه گاه شوخى را با جد درآميخته است . دورهء جوانى را در شام بوده ، بعد به مصر رفته و شهرتى عالمگير به دست آورده و در علم و ادب مكانتى عظيم يافته است . شاهان و رهبران و سروران مصر را ثنا گفته ، از جمله : معز ، ابو تميم معد بن منصور بن قائم بن عبيد اللّه مهدى ، و فرزندش زفر ، عزيز مصر و حاكم فرزند عزيز ، و جوهر ، سرهنگ سپاه و وزير ابو الفرج يعقوب بن كلس و امثال آنان . در مصر ، با جماعتى از بذله‌گويان و شوخ‌طبعان روبرو شد و در بذله‌گويى و هزل‌بافى افراط كرد تا آنجا كه لقب ابو رقعمق « 2 » به او منسوب شد . گاهى گفته مىشود كه خودش اين لقب را ساخته و اين خود اوست كه در شعرش صريحا اظهار مىدارد كه با ديوانگى هم‌پيمان است : - از خدا آمرزش مىطلبم از سخن عاقلانه‌اى كه بر زبان راندم ، فرزانگى شأن من نيست . - نه به آن خدايى كه تنها مرا از ميان خلق بر سر زبانها افكند و به ديوانگىام واداشت .

--> ( 1 ) . يتيمة الدهر : 1 / 284 . ( 2 ) . بخش اول آن از رقاعه ، به معنى حماقت و بخش دوم آن از كلمهء احمق گرفته شده است . ( م )