- اين سرپرست شماست بعد از من ، هركه در دامن او چنگ زند ، نه از آينده هراسد و نه از گذشته . اين قصيده قريب 64 بيت است و داستانى دارد كه به موقع ياد خواهد شد . قصيدهء ديگرى هم دارد كه در پاسخ ابن سكره « 1 » سروده ، همان كه بر خاندان حق و شاعرشان ابن الحجاج زبان درازى كرده است . ما اين قصيده را از نسخهء خطى ديوانش كه به سال 620 با قلم عمر بن اسماعيل بن احمد موصلى رونويس شده ، برداشته‌ايم . آغاز قصيده چنين است : - هرگز به خدا دروغ نگويم ، چه راستى راه نجات و نعمت امير به شكرانهء حق مايهء حيات است . تا آنجا كه گويد : - و درمانى نيافتى كه بدان شفا جويى ، جز اينكه در طلب آمده آل ياسين را هجو گفتى . - و سزاى آن ناسزا كه نثار اهل حق و روسفيدان مبارك سيرت نمودى ، پروردگارت به دست قدرت اين سزا بر تو بخشيد . - فقرى همراه كفر كه در ميان هردو سرگردان و نالان بمانى ، تا روز مرگ كه نه دنيايى مانده باشدت و نه دينى . - براستى سخنت دربارهء فاطمهء زهرا ، سخن دشمنى سرگشته و لجوج بود . - با دست آسيا و آرد جوينش نكوهش و سرزنش كردى . پيوسته گندمت بىآسيا باد . - گفتى : رسول خدايش با فقير مسكينى كابين بست : دخترى مسكين و شوهرى مسكين . - دروغ بافتى اى حرامزادهء نابكار . - فاطمه ، خاتون زنان است ، آن كه در روز حشر ، همهء بهشتيان با دوشيزگان سيمتن آهوچشم ، كمر به خدمتش بندند . - گفتى : امير المؤمنين در نبرد صفين بر معاويه ستم راند . - و گفتى : فرمان پيشواى مقتدر ، به خاطر حق ، بر كشتن حسين سبط پيامبر صادر گشت .

--> ( 1 ) . محمد بن عبد اللّه بن محمد هاشمى بغدادى ( م 385 ) از فرزندان على بن مهدى عباسى ، ديوان شعرى دارد كه از 50000 بيت متجاوز است .