ابويعلى ، از عبد الرحمن بن ابى يعلى روايت كرده و رجال آن را توثيق نموده است . همچنين وى آن را از طريق احمد ، از زياد بن ابى زياد روايت كرده و رجال آن را توثيق نموده است . ديگر بار هم آن را از حبشى بن جناده ، از طريق طبرانى روايت كرده و رجال آن را توثيق نموده است . به هرحال ، او اين داستان را به طرق و اسنادهاى ديگر نيز روايت كرده و به صحيح بودن آن طرق و ثقه بودن رجال آنها تصريح نموده ، به طورى كه در محل خود گذشت . « 1 » 17 - شمس الدين جزرى شافعى ( م 833 ) حديث غدير را به هشتاد طريق روايت كرده و رسالهء خود را به نام اسنى المطالب كه به چاپ رسيده ، تنها در اثبات تواتر حديث مزبور تأليف كرده است . نامبرده بعد از ذكر داستان مناشدهء امير المؤمنين در رحبه گويد : اين حديث از اين وجه حسن است و از وجوه بسيار كه به تواتر از امير المؤمنين ، رضى اللّه عنه ، رسيده صحيح است . همين حديث از پيغمبر نيز متواترا رسيده كه جمع كثيرى از جمع كثيرى ديگر آن را روايت كرده‌اند و گفتار كسى كه بدون اطلاع از علم حديث خواسته اين حديث را ضعيف قلمداد كند ، قابل اعتنا و حائز اعتبار نيست ، چه حديث مزبور از ابو بكر صدّيق ، عمر بن خطاب ، طلحة بن عبيد اللّه ، زبير بن عوام ، سعد بن ابى وقاص ، عبد الرحمن بن عوف ، عباس بن عبد المطلب ، زيد بن ارقم ، براء بن عازب ، بريدة بن حصيب ، ابو هريره ، ابو سعيد خدرى ، جابر بن عبد اللّه ، عبد اللّه بن عباس ، حبشى بن جناده ، عبد اللّه بن مسعود ، عمران بن حصين ، عبد اللّه بن عمر ، عمار بن ياسر ، ابوذر غفارى ، سلمان فارسى ، اسعد بن زراره ، خزيمة بن ثابت ، ابو ايوب انصارى ، سهل بن حنيف ، حذيفة بن يمان ، سمرة بن جندب ، زيد بن ثابت ، انس بن مالك و جز آنان از صحابه ، رضوان اللّه عليهم ، به طور مرفوع روايت شده است و از گروهى از آنها كه قطع به خبر آنها حاصل است ، صحّت آن به ثبوت رسيده و نيز مسلّم شده است كه اين گفتار از رسول خدا در روز عيد غدير خم صادر گرديده ، چنان كه استاد ما ابو عمر ، محمّد بن احمد بن قدامهء مقدسى از طريق قرائت بر او به ما خبر داد از امام فخر الدين على بن احمد

--> ( 1 ) . مجمع الزوايد : 9 / 104 - 109 .