جواب اشكال قياس اين داستان كه يك حادثه فردى بوده ، با داستان اصحاب فيل نامناسب و ناروا و گزاف است ، چه اين حادثه در اجتماع آن روز زمينهء مناسب و كيفيتى كه توجه و اعتناى عمومى را به خود جلب كند ، نداشته است . مضافا به اينكه در عين حال ، هدف و مقصود گروهى كه شاهد اين امر بودند ، اقتضاء مىكرده كه پردهء فراموشى بر آن بكشند ، همانطور كه بر اصل موضوع ولايت در غدير خم كشيدند و به قدرى پيرامون ابطال آن جد و جهد كردند كه نزديك بود به هدف و مقصود خود نايل گردند و با اشتباه كارى و توطئه‌هاى متعصّبانه وضع را دگرگون سازند ، ولى خداى توانا بر خلاف ميل بدخواهان و ناسپاسان نور خود را به كمال مىرساند . حادثهء اصحاب فيل ، حادثه‌اى بزرگ و مهم و آيتى از آيات درخشان الهى بود كه گروه عظيمى را دچار بدبختى و هلاكت كرد ، به طورى كه بر جهانيان مشهود گشت و امّتى را كه بايد روزى مترقىترين امم باشد ، از كيد آنان نجات بخشيد و موجبات بقا و استقرار آن امّت و برقرارى و عظمت مقدساتشان را فراهم آورد و كعبه آن پايگاه يكتاپرستى را كه سرشار از خير و بركات است ، مقرر فرمود كه طوافگاه امم و مركز زيارت و عبوديت معتقدان به آن باشد و در نتيجهء آن واقعه ، اكنون پس از قرنها بزرگ‌ترين پرستشگاه خدايى است . بنابراين ، دواعى و مقاصد در حادثهء اصحاب فيل غير از دواعى و مقاصدى است كه در داستان حارث موجود است و قياس آن دو با يكديگر ناروا و اغماض از حق است ، چنان كه اين فرق و تفاوت در ميان معجزات پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله به خوبى آشكار است و بر همين اساس بعضى از معجزات آن جناب فقط با اخبار آحاد نقل شده و در عوض بعضى ديگر از حدّ تواتر هم تجاوز كرده و بعضى از معجزات آن جناب نيز بدون اينكه توجه و اعتنايى به سند آن شود ، مورد اتفاق و قبول عموم مسلمانان قرار گرفته است ، و اين اختلاف و تفاوت مربوط به خود آن معجزه‌ها از حيث عظمت و اهميت و به هم پيوستگى آنهاست . امّا ادعاى ابن تيميّه مبنى بر اينكه مصنّفان اين موضوع را مهمل انگاشته‌اند ، اين نيز