و آيهء أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ . . . « 11 » و سورهء فاتحة الكتاب كه يك بار در مكه هنگام واجب شدن نماز و يك بار در مدينه هنگام برگردانيدن قبله نازل شده و به همين جهت ، مثانى نام گرفته است . « 12 » وجه سوم از اشكالات ابن تيميه وجه سوم اين است كه قول خداى تعالى : وَ إِذْ قالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ . . . « 13 » به اتفاق آراء مفسّران بعد از بدر چند سال قبل از روز غدير نازل شده است . جواب اشكال گويا اين مرد گمان مىكند نظر راويان احاديثى كه مؤيّد همديگرند ، اين است كه حارث بن نعمان كافر آنچه بر زبان آورده ، از آيهء كريمه‌اى است كه سابقا نازل شده و او آن را در قالب دعا درآورده و در آن روز بيان داشته است ، در صورتى كه خوانندهء اين اخبار به خوبى درك مىكند كه اين گمان درست نيست ، و يا اينكه اين مرد چنين گمان كرده كه در آياتى كه سابقا نازل شده ، مانعى هست كه كسى به آن سخن گويد . مگر در اين روايت جز اين ذكر شده كه اين مرد مرتد به نام حارث يا جابر چنين كلماتى را بر زبان آورده است ؟ اين مطلب چه ربطى با وقت نزول آيهء مزبور دارد ؟ اين آيه چه در بدر نازل شده و چه در احد به جاى خود ، اين مرد كفر خود را به آن آشكار ساخته است ، چنان كه كفار قبل از او الحاد خود را به آن آشكار كردند . مطلب معلوم است ، ابن تيميه مىخواهد با تعداد اشكالاتى كه طرح مىكند ، يك مطلب حق و ثابتى را به زعم خود ابطال نمايد ! !

--> . هود 11 / 114 . ( 11 ) . زمر 39 / 36 . ( 12 ) . ر ك : الاتقان سيوطى : 1 / 60 ؛ تاريخ الخميس : 1 / 11 . ( 13 ) . انفال 8 / 32 .