را ذكر كرده است . « 1 » لفظ او به نقل از المواهب اللّدنيّة در بحث پيرامون سند حديث غدير خواهد آمد . 295 - سيّد عبد الوهاب بن محمّد رفيع الدّين احمد حسينى بخارى ( م 932 ) . شرح حال و ستايش و توصيف او از حيث علم و عمل در اخبار الاخيار شيخ عبد الحق دهلوى و تذكرة الابرار سيد محمّد « 2 » موجود است . روايت او به نقل از تفسيرش در نزول آيهء تبليغ دربارهء على عليه السّلام پيرامون واقعه غدير خواهد آمد . 296 - حافظ عبد الرحمن بن على ، معروف به ابن الدبيع « 3 » ، ابو محمّد شيبانى شافعى كه در سال 866 متولد شده و به سال 944 وفات يافته است . ابن عيدروس شرح حال او را درج كرده و او را بسيار ستوده و تأليفاتش را نام برده ، سپس گويد : نامبرده امام حافظ ، حجّت با اتقان ، شيخ الاسلام ، علّامهء دهر ، پيشواى دقيق و با تشخيص مرجع مردم ، راهنماى مؤمنان در حديث نبوى ، محقق توانا و استاد استادان ما بود . « 4 » شوكانى او را نام برده و استادانش را در فقه و حديث و تفسير و حساب و هندسه برشمرده و تأليفاتش را نيز ذكر كرده است . « 5 » وى حديث غدير را در كتاب تيسير خود آورده است . « 6 » 297 - حافظ شهاب الدّين احمد بن محمّد بن على بن حجر هيثمى سعدى انصارى شافعى كه در سال 909 متولد شده و به سال 974 در مكّهء مكرمه وفات يافته است . ابن عيدروس در شرح حال او بسط كلام داده و دربارهء او گويد : نامبرده شيخ الاسلام و اهل فتوا و تدريس است . در علم فقه دريايى را ماند كه با دلو جدّ و جهد نمىتوان از زلال تحقيق او بهره گرفت . بزرگان اهل معرفت همگى برآنند كه نامبرده امام الحرمين است و در فضايل اخلاقى شهرت بسزايى دارد . پيشوايى است كه پيشوايان به او اقتدا كرده‌اند . بزرگوارى است كه دلهاى مردم حجاز هماره متوجه به او بوده است . تصنيفات

--> ( 1 ) . النور الطالع : 1 / 102 . ( 2 ) . ر ك : عبقات الانوار : 1 / 534 - 537 . ( 3 ) . به لغت نوبى ، يعنى سفيد . ( 4 ) . ر ك : النور السافر 212 - 221 . ( 5 ) . البدر الطالع : 1 / 335 . ( 6 ) . تيسير الوصول الى جامع الاصول : 3 / 271 .