او در زمان خود آيتى است كه معاصرانش از آوردن نظاير آنها ناتوانند . سپس استادان و تأليفاتش را برشمرده و آنها را ستوده است . « 1 » شوكانى نيز شرح حال او را آورده است . « 2 » حديث او دربارهء غدير پيش از اين گذشت « 3 » و تفصيل گفتار او پيرامون سند حديث غدير نيز خواهد آمد . 298 - متّقى علىّ بن حسام الدّين بن قاضى عبد الملك قرشى هندى ( م 975 ) كه مقيم مكّه مشرّفه بوده و در همان جا وفات يافته است . صاحب كتاب گرانبها و بزرگ كنز العمّال است و ابن عيدروس شرح حال مفصل او را آورده گويد : وى از علماى عامل و از بندگان صالح خداوند بود و از جهت ورع و تقوا و كوشش در عبادت و ترك ماسوى اللّه مقام بزرگى را احراز كرد . مصنّفات بسيارى دارد و كردار و رفتار پسنديدهء او زبانزد مردم بوده است . در مناقب او آورده‌اند كه پيامبر در عالم خواب فرمود : او بزرگ‌ترين دانشمند روزگار خويش است . سپس مىافزايد : او را در حدود يكصد اثر مكتوب است و محاسن اخلاق و مناقب او به قدرى است كه علّامه عبد القادر بن احمد فاكهى مكّى كتابى در مناقب و فضايل او ترتيب داده و آن را القول النقىّ فى مناقب المتّقى ناميده و در آن سيره و روش پسنديدهء او و رياضت‌هاى توانفرسا و مجاهدت‌هاى حيرت‌انگيز او را بيان كرده است ، تا آنجا كه گويد : خلاصهء سخن آنكه وى از نيك‌مردان روزگار و سرآمد پارسايان و خاتمهء اهل ورع و از مفاخر هند است كه شهرت و بزرگوارىاش او را از هرثنا و ستايش بىنياز مىسازد . « 4 » حديث او در صفحات پيشين از نظر گذشت « 5 » و روايتش در موضوع مناشدهء رحبه به طرق مختلف نيز خواهد آمد . 299 - شمس الدّين محمّد بن احمد « 6 » شربينى قاهرى شافعى ( م 977 ) .

--> ( 1 ) . ر ك : النور السافر 287 - 292 . ( 2 ) . البدر الطالع : 1 / 109 . ( 3 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 27 . ( 4 ) . ر ك : النور السافر 315 - 319 . ( 5 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 15 ، 18 ، 20 ، 22 ، 23 ، 25 ، 28 ، 41 ، 44 ، 48 ، 52 ، 55 ، 58 . ( 6 ) . شذرات الذهب : 8 / 384 .