فليطمأنّوا ، فانّ رحمتي عند ذلك تدركهم ، و منّي يبلغهم رضوانى ، و مغفرتي تلبسهم عفوي ، فانّي أن اللّه الرّحمن الرّحيم و بذلك تسمّيت . [ الحديث 975 مذاكرة العلم و مجالسة العلماء ] في المجلّد الأوّل من البحار : ( كتاب العقل و العلم و الجهل ) باب « مذاكرة العلم و مجالسة العلماء » . « أمالي الطّوسي » عن معتب مولى أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : سمعته يقول لداود بن سرحان : يا داود ! أبلغ موالىّ عنّي السّلام و إنّي أقول : رحم اللّه عبدا إجتمع مع آخر فتذاكر أمرنا فانّ ثالثهما ملك يستغفر لهما ، و ما اجتمع إثنان على ذكرنا إلّا باهى اللّه تعالى بهما الملائكة ، فاذا اجتمعتم فاشتغلوا بالذّكر فانّ في اجتماعكم و مذاكرتكم إحياءنا ، و خير النّاس من بعدنا من ذاكر بأمرنا و دعا إلى ذكرنا . [ الحديث 976 المعارين ] في الكافي : ( كتاب الايمان و الكفر ) باب « المعارين » عن إسحاق بن عمّار ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : إنّ اللّه جبّل النّبيّين على نبوّتهم فلا يرتدّون

--> پيدا كنند . تكيه بر تقوى و دانش در طريقت كافريست * راهرو گر صد هنر دارد توكل بايدش زيرا در اين حال ، رحمت من ايشان را فراگيرد و نعمت ( توفيق ) من آنان را بخوشنودى من مىرساند ، و مغفرت و آمرزش من عفو و گذشت مرا بر آنها ميپوشاند ( آمرزيدن من گناهان ايشان را موجب شود كه مشمول عفو و گذشت من گردند ) . ( 1 ) 975 - در جلد اول از بحار : ( كتاب عقل و علم و جهل ) باب « مذاكرهء علم و همنشينى با دانشمندان » از امالى طوسى از معتب غلام حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه از آن حضرت شنيدم كه بداود بن سرحان ميفرمود : اى داود ، سلام مرا بدوستانم برسان و به آنها ابلاغ نما كه من ميگويم خداوند رحمت كند بنده‌اى را كه با ديگرى اجتماع كند و در امر ( ولايت و فضائل و سخنان ) ما گفتگو كند ، پس همانا سومى ايشان فرشته‌ايست كه جهت ايشان طلب مغفرت و آمرزش مىكند ، و دو نفر بر ذكر ( و گفتگوى در بارهء ولايت و مناقب و سخنان ) ما اجتماع نميكنند مگر آنكه خداى تعالى بايشان بر فرشتگان مباهات فرمايد ، پس هر گاه ( در مجلسى ) اجتماع نموديد بذكر امر ولايت و سخنان ما مشغول شويد ، زيرا در اجتماع و مذاكرهء شما احيا و زنده داشتن ( امر ولايت و سخنان ) ما مىباشد ، و بهترين مردم پس از ما كسى است كه امر ( ولايت و سخنان ) ما را گفتگو كند و مردم را بذكر ( مناقب و مواعظ ) ما دعوت نمايد . ( 2 ) 976 - در كافى : ( كتاب ايمان و كفر ) باب « معارين » از اسحاق بن عمار از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : همانا خداوند نبوت را بر انبياء جبلى ( و سرشت