و كفّوها عن الفضول و قبيح القول . [ الحديث 944 في حفظ اللسان ] و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن الفضيل بن يسار ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال : قال عليه السّلام يا فضيل ! بلّغ من لقيت من موالينا السّلام و قل لهم إنّي أقول : إنّي لا اغني عنهم من اللّه شيئا إلّا بورع ، فاحفظوا ألسنتكم و كفّوا أيديكم و عليكم بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ ، إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ . [ الحديث 945 في حفظ اللسان ] و فيه أيضا : في ذلك الباب و عنه ( أى مسعدة بن صدقة ) عن جعفر عن أبيه ، عن جدّه عليهم السّلام قال : من حسن إسلام المرء تركه ما لا يعنيه . [ الحديث 946 تحريم التعرب بعد الهجرة ] في أمالي الطّوسي : ( الجزء الثاني ) حمّاد السمندري قال : قلت لأبي عبد اللّه عليه السّلام جعفر بن محمّد عليهما السّلام : إنّي أدخل بلاد الشرك و إنّ من عندنا يقول : إن متّ ثمّ حشرت معهم ، قال : فقال لي يا حمّاد ! إذا كنت ثمّ تذكر

--> ننگ و عار ما شود ) و با مردم نيكو سخن گوئيد ( يعنى با زبان خوش با مردم سخن گوئيد ) و زبانهاى خودتان را نگهداريد و حفظ نمائيد و آن را از سخنان بيهوده و گفتار زشت و ناسزا بازداريد . ( 1 ) 944 - و نيز در همان كتاب و باب : از فضيل بن يسار از حضرت باقر ( ع ) روايت شده كه آن حضرت فرمود : اى فضيل ، هر كس از دوستان ما را ملاقات نمودى سلام ( ما را به او ) برسان و آنها بگو كه من ميگويم : همانا چيزى ( از عقوبت و سزاى گناهان ) را از جانب خداوند از ايشان بازنمىدارم و بر طرف نميسازم مگر بپرهيز آنان از گناهان ( يعنى شفاعت و دوستى ما هنگامى موجب نجات دوستان ما خواهد شد كه داراى ورع و تقوى باشند ، و دوستى ما به تنهائى عذاب و شكنجه‌هائى را كه سزاى گناهان است از آنان بر طرف نميكند ) پس زبانهاى خودتان را ( از گفتار بيهوده و ناروا ) حفظ و نگهدارى كنيد و دستهاى خود را ( از تعدى و تجاوز بمردم ) بازداريد ، و بر شما باد بشكيبائى و نماز همانا خداوند با شكيبايان است . ( 2 ) 945 - و نيز در همان كتاب و باب : از مسعدة بن صدقه از حضرت صادق ( ع ) از پدر بزرگوارش از جدش عليهم السّلام روايت شده كه فرمود : از نيكى اسلام مرد ( و كمال ايمان انسان ) است كه آنچه را كه ( از گفتار و كردار و معاشرت با پاره‌اى از مردم ) براى وى فايده و سود ( دنيوى يا اخروى ) ندارد واگذارد و انجام ندهد . ( 3 ) 946 - در امالى : ( جزء دوم ) از حماد سمندرى روايت شده كه به حضرت صادق ( ع ) عرض كردم من وارد شهرهاى مشركين ميشوم و نزد ما كسى است كه ميگويد اگر در آنجا بميرى با آنها ( يعنى مشركين ) محشور خواهى شد ، حماد گفت پس آن حضرت به من فرمود :