أمرنا و تدعو إليه ؟ قال : قلت نعم ، قال : فاذا كنت في هذه المدن مدن الإسلام تذكر أمرنا و تدعو إليه ؟ قال : قالت لا ، فقال لي : إنّك إن تمت ثمّ حشرت امّة وحدك و سعى نورك بين يديك . [ الحديث 947 أوّل عنوان صحيفة المؤمن بعد موته ما يقول النّاس فيه ، إن خيرا فخيرا و إن كان شرّا فشرّا ] و فيه أيضا : في ذلك الجزء ، عن أبي العبّاس الفضل بن عبد الملك ، عن أبي عبد اللّه جعفر بن محمّد عليهما السّلام قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : أوّل عنوان صحيفة المؤمن بعد موته ما يقول النّاس فيه ، إن خيرا فخيرا و إن كان شرّا فشرّا ، و أوّل تحفة المؤمن أن يغفر له و لمن تبع جنازته ، ثمّ قال : يا فضل ! لا يأتي المسجد من

--> اى حماد ، هر گاه در آنجا باشى امر ما را ذكر ميكنى و مردم را بسوى آن دعوت مينمائى ؟ ( يعنى در بارهء امر ولايت و امامت ما با مردم گفتگو ميكنى و آنان را به پيروى از سخنان ما ترغيب ميكنى ؟ حماد ) گفت عرض كردم آرى ، پس حضرت فرمود : پس وقتى در اين شهرهاى مسلمين كه باشى امر ( امامت و دوستى و اطاعت از ) ما را ذكر ميكنى و آنها را بسوى آن ميخوانى ؟ حماد گفت عرض كردم نه ( شايد از جهت تقيه نميتوانسته مردم را دعوت بولايت اهل بيت عليهم السّلام بنمايد ) پس آن حضرت به من فرمود : همانا اگر در شهرهاى مسلمين بميرى ( روز قيامت ) تو به تنهائى دانشمندى كه دارندهء نيكيها است محشور خواهى شد و نور ( ايمان و اعمال ) تو پيش رويت حركت نمايد . بيان : مقصود آنست كه اگر كسى در شهرهاى مشركين برود و شرك آنان او را از كسب فيض از نور ولايت مانع نگردد و از تقرب معنوى بحضرات اولياء طاهرين عليهم السّلام جلوگير نباشد بلكه در صدد باشد كه نور ولايت را در دلهاى متعديان نفوذ دهد و اعتقادات فاسدهء آنها را تصفيه نمايد و باعث ايمان آنان شود اين عمل موجب ازدياد قرب معنوى و تقويت نور ايمان او گردد و از تاريكيهاى شرك و كفر مشركين به جهت شدت نورانيت و قوت ايمان ممتاز خواهد بود ، و ظلمت و تاريكى آنها در نورانيت او تأثيرى نميكند ، پس هر گاه در اين حال بميرد روح او بجوار رحمت پروردگار جذب گرديده و با اولياء مقربين محشور خواهد بود و نور ولايت پيشاپيش روح نورانى او حركت مينمايد ) . ( 1 ) 947 - و نيز در همان كتاب و جزء : از ابى العباس فضل بن عبد الملك از حضرت صادق جعفر بن محمد ( ع ) روايت شده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : اولين عنوان نامهء عمل مؤمن پس از مرگش گفتار مردم است در بارهء او ، اگر ( گفتار مردم در بارهء وى ) خوب باشد پس نامهء عمل او هم خوبست و اگر بد باشد پس نامهء عمل او هم بد است ( يعنى گفته و سخن مردم بىغرض و شايسته در حق وى نشانه و كاشف از خوبى و بدى نامهء عمل او مىباشد ) و نخستين تحفه و انعامى كه بمؤمن ( پس از مرگش ) عطا مىشود اينست كه