ميرزا أحمد الآشتياني

63

طرايف الحكم يا اندرزهاى ممتاز ( فارسى )

لنفسه ، و أنهى إليكم على لسانه محابّه من الأعمال و مكارهه و نواهيه و أوامره ، فألقى إليكم المعذرة و اتّخذ عليكم الحجّة و قدّم إليكم بالوعيد و أنذركم بين يدي عذاب شديد ، فاستدركوا بقيّة أيّامكم و اصبروا لها أنفسكم فانّها قليل في كثير الأيّام الّتي تكون منكم فيها الغفلة و التّشاغل عن الموعظة ، و لا ترخّصوا لأنفسكم فتذهب بكم الرّخص مذاهب الظّلمة ، و لا تداهنوا فيهجم بكم الإدهان على المعصية . عباد اللّه ! إنّ أنصح النّاس لنفسه أطوعهم لربّه ، و إنّ أغشّهم لنفسه أعصاهم

--> گردانيد و آنچه را كه دوست دارد و محبوب اوست ( از طاعات ) و آنچه را كه خوش ندارد و مبغوض اوست از اعمال ( زشت و شرور ) و نواهى و اوامر ( محرمات و واجبات خود را بواسطهء زبان و بيان پيغمبرش بشما اعلام فرمود ، پس طريق عذر خواهى را بشما القا نمود ( و آموخت و بتوبه و استغفار از گناهان امر فرمود ) و حجت ( ها و براهين ) را بر شما واضح و روشن نمود و تهديد ( بعقوبت و سزاى نافرمانى و گناهان ) را پيش از فرا رسيدن عذاب روز قيامت پيش انداخت و شما را بشكنجه و عذاب سختى كه در پيش داريد بيم داد و ترسانيد ، پس بقيهء روزهاى عمر خودتان را دريابيد ( و از خواب غفلت بيدار شويد و در طلب خوشنودى خداوند كوشا باشيد ) و خود را در ايام باقيماندهء عمر بشكيبائى و صبر ( بر تحمل آنچه بر شما دشوار و ناگوار است ) واداريد ، زيرا اين روزهاى باقيمانده نسبت بروزهاى بسيارى كه در غفلت و روگردانيدن از پند و موعظه گذرانديد كم و اندك است ، و به نفسهاى ( امارهء سركش ) خود رخصت و آزادى ندهيد كه اين آزادى شما را براههاى ستمكاران ميبرد ( اگر از شهوات و خواسته‌هاى نفسانى جلوگيرى نكنيد بمعاصى و گناهان دچار و بپيروى از ستمكاران گرفتار خواهيد شد ) و با ستمكاران سازش و مسالمت ننمائيد چون اين سازش ( و مسامحه و سكوت در برابر منكرات افعال و رفتار آنان ) شما را برو آوردن و هجوم نمودن در نافرمانى و گناهان واميدارد . بندگان خدا ، همانا نصيحت‌كننده‌ترين مردم ( و شفيق ترين آنان نسبت ) به خود كسى است كه پروردگارش را بيشتر از آنها فرمانبرى و اطاعت نمايد ( زيرا نصيحت‌كنندگان سود و خير كسى را كه پند ميدهند خواهانند و همه چيز و هر سودى برابر مقام قرب خداوند و خوشنودى او و درجات عاليهء بهشت و نعمتهاى آن كه براى اطاعت‌كنندگان است كوچك و ناچيز است ) و همانا فريب دهنده‌ترين مردم خود را كسى است كه پروردگار خويش را بيش از ايشان معصيت و نافرمانى كند ( چون زيان معاصى كه دورى از رحمت خدا و فراق بهشت و نعمتهاى آن و دچار شدن بشكنجه و آتش جهنم است سرآمد