عظمت نعمة اللّه عليه إشتدّت مؤنة النّاس إليه ، فاستديموا النّعمة باحتمال المؤنة و لا تعرضوها للزّوال ، فقلّ من زالت عنه النعمة فكادت أن تعود إليه . [ الحديث 923 المختار من حكم أمير المؤمنين عليه السّلام و مواعظه ] في نهج البلاغة : باب « المختار من حكم أمير المؤمنين عليه السّلام و مواعظه » و قال عليه السّلام لجابر بن عبد اللّه الانصاري : يا جابر ! من كثرت نعم اللّه عليه كثرت حوائج الناس إليه ، فمن قام للّه فيها بما يجب عرّضها للدّوام و البقاء ، و من لم يقم للّه فيها بما يجب عرّضها للزّوال و الفناء . [ الحديث 924 استدامة النعمة باحتمال المؤنة ] في الوسائل : ( كتاب الأمر بالمعروف و النّهي عن المنكر ) باب « استدامة النعمة باحتمال المؤنة » عن إبراهيم بن محمّد قال : قال أبو عبد اللّه عليه السّلام : ما من عبد تظاهرت عليه من اللّه نعمة إلّا اشدّت مؤنة النّاس عليه ، فمن لم يقم للنّاس بحوائجهم فقد عرضت النّعمة للزّوال ، قال : فقلت جعلت فداك ، و من يقدر أن يقوم لهذا الخلق بحوائجهم ؟ فقال : إنّما النّاس في هذا الموضع و اللّه المؤمنون .

--> فرمود : كسى كه بزرگ و بسيار باشد بر او نعمتى كه خداوند به او انعام فرموده ، حوائج و نيازمندى مردم بر او زياد گردد ، پس طلب نمائيد دوام و ثبات نعمت را بواسطهء متحمل شدن و برآوردن حوائج و رفع نيازمنديها ، و آن ( نعمت ) ها را در معرض زوال و نابودى قرار ندهيد ( بسبب برنياوردن حوائج ) پس كم است كسى كه نعمت از او زائل شود و از دستش برود پس بر او باز گردد . ( 1 ) 923 - در نهج البلاغه : باب « مختار از سخنان حكمت آميز و مواعظ امير المؤمنين عليه السّلام » روايت شده كه آن حضرت بجابر بن عبد اللَّه انصارى فرمود : اى جابر ! كسى كه نعمتهاى خداوند بر او بسيار شود حوائج و نيازمنديهاى مردم به او زياد گردد ، پس هر كه قيام نمايد براى خوشنودى خدا در برآوردن حاجات مردم بطورى كه لازم و واجب است آن ( نعمت ) ها را در معرض دوام و باقى بودن قرار داده است ، و كسى كه قيام ننمايد براى رضاى خداوند در برآوردن حوائج به نحوى كه واجب و لازم است ، نعمتها را بمعرض زوال و نابودى در آورده است . ( 2 ) 924 - در وسائل : ( كتاب امر بمعروف و نهى از منكر ) باب « استدامت نعمت باحتمال مئونه » از ابراهيم بن محمد روايت شده كه گفت حضرت صادق ( ع ) فرمود : نيست بنده‌اى كه نعمت بسيارى از خداوند بر او وارد گردد مگر اينكه احتياجات مردم به او زياد گردد ، پس كسى كه باحتياجات مردم نرسد ( و نيازهاى ايشان برنياورد ) پس بتحقيق كه نعمت در معرض زوال و نابودى باشد ( راوى ) گفت پس عرض كردم : فدايت گردم كيست كه بتواند به نيازمنديهاى اين همه مردم ( با بسيارى ايشان ) بپاخيزد و برسد ( و حوائج آنان را برآورد ) فرمود : به خدا سوگند ( منظور از ) مردم در اين مورد اهل ايمانند .