اللّه من ثمار الجنّة ، و من سقاه من ظماء سقاه اللّه من الرّحيق المختوم ، و من كساه ثوبا لم يزل في ضمان اللّه عزّ و جلّ مادام على ذلك المؤمن من ذلك الثوب سلك ، و اللّه لقضاء حاجة المؤمن خير من صيام شهر و اعتكافه . [ الحديث 921 استحباب رحمة الضعف و اصلاح الطّريق ] و فيه أيضا : باب « استحباب رحمة الضعف و اصلاح الطّريق » عن إبراهيم بن محمّد ، عن الصّادق جعفر بن محمّد ، عن أبيه ، عن آبائه عليهم السّلام قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : مرّ عيسى بن مريم عليه السّلام بقبر يعذّب صاحبه ، ثمّ مرّ به من قابل فاذا هو ليس يعذّب ، فقال يا ربّ ! مررت بهذا القبر عام أوّل و هو يعذّب ، و مررت به العام و هو ليس يعذّب ، فأوحي اللّه جلّ جلاله إليه يا روح اللّه ! قد أدرك له ولد صالح فأصلح طريقا و آوى يتيما فغفرت له بما عمل إبنه . [ الحديث 922 استحباب استدامة النعمة باحتمال المؤنة ] و فيه أيضا : ( كتاب الأمر بالمعروف و النّهي عن المنكر ) باب « استحباب استدامة النعمة باحتمال المؤنة » عن حديد بن حكيم ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : من

--> دهد خداوند او را از ميوه‌هاى بهشت ميخوراند ، كسى كه مؤمن تشنه‌اى را سيراب گرداند خداوند او را از رحيق مختوم ( شراب بهشتى كه بمشگ مهر شده ) سيراب گرداند و كسى كه جامه‌اى بمؤمنى بپوشاند هميشه در ضمانت خداى با عزت و جلال است تا موقعى كه چيزى از آن جامه بر بدن آن مؤمن است ، به خدا قسم برآوردن حاجت مؤمن بهتر است از روزه و اعتكاف يك ماه . ( 1 ) 921 - و نيز در همان كتاب : باب « استحباب رحمت ضعيف و اصلاح طريق » از ابراهيم بن محمد از حضرت صادق ( ع ) از پدرش از پدران ( بزرگوارش ) عليهم السّلام روايت شده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : عيسى بن مريم ( ع ) بقبرى عبور نمود كه صاحب آن شكنجه و عذاب ميشد ، پس سال آينده از همان قبر عبور نمود ديد كه او عذاب نميشود ، عرض كرد پروردگارا سال گذشته به اين قبر برخوردم در حالى كه صاحب آن شكنجه و عذاب ميشد ، و امسال بر همان قبر عبور كردم و عذابى بر او نديدم ، پس خداوند با جلالت به او وحى فرمود كه اى روح اللَّه ، همانا فرزند صالحى از او به حد بلوغ و رشد رسيد و راه و جاده‌اى را هموار و اصلاح نمود و يتيمى را محل سكونت داده و در پناه خود گرفت ، پس او را بواسطهء عمل و كردار ( پسنديده و شايستهء ) فرزندش آمرزيدم . ( 2 ) 922 - و نيز در همان كتاب : ( كتاب امر بمعروف و نهى از منكر ) باب « استحباب استدامهء نعمت باحتمال مئونه » از حديد بن حكيم از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه