إستكثر عمله و نسى ذنوبه و أعجب برأيه . [ الحديث 880 تحريم الاعجاب بالنفس و بالعمل و الإدلال به ] و فيه أيضا : باب « تحريم الاعجاب بالنفس و بالعمل و الإدلال به » عن الثّمالي ، عن عليّ بن الحسين عليه السّلام قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ثلاث منجيات : خوف اللّه في السرّ و العلانية ، و العدل في الرّضا و الغضب ، و القصد في الغنى و الفقر ، و ثلاث مهلكات : هوى متّبع ، و شحّ مطاع ، و إعجاب المرء بنفسه . [ الحديث 881 استحباب الزّهد في الدّنيا ] و فيه أيضا : ( كتاب الجهاد ) باب « استحباب الزّهد في الدّنيا » عن حفص بن غياث قال : سمعت موسى بن جعفر عليه السّلام عند قبر و هو يقول : إنّ شيئا هذا آخره لحقيق أن يزهد في أوّله ، و إنّ شيئا هذا أوّله لحقيق أن يخاف من آخره .

--> و فهم خويشتن ببالد ( يعنى خود بين و خود پسند باشد و همچو فكر كند كه كسى مثل او دانا بامور نيست و فقط اوست كه ميداند و تنها رأى و فهم خود را بپسندد ) . ( 1 ) 880 - و نيز در همان كتاب : باب « تحريم اعجاب بنفس و عمل و باليدن به آن » از ابو حمزهء ثمالى از حضرت على بن الحسين زين العابدين عليه السّلام روايت شده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : سه چيز موجب نجات است : ترس از خداوند در پنهان و آشكار ( يعنى در خلوت و تنهائى و پيش نظر مردم ) و عدل و داد ( با مردم در گفتار و كردار و تجاوز نكردن از مقررات و دستورات دين ) در حال خوشنودى و خشم ، و ميانه روى و اقتصاد نمودن در امور زندگى در حال توانگرى و تهىدستى ، و سه چيز موجب هلاكت و نابودى است : هواى نفسى كه از آن پيروى شود ( يعنى نفس اماره و شهوات و خواسته‌هاى حرام آن كه انسان را بجهنم ميكشاند ) و بخلى كه فرمانبرى از آن شود ( و سبب خوددارى از اداء حقوق واجبهء مالى و انفاقهاى مستحبه گردد ) و باليدن مرد بخويشتن ( يعنى خودپسند و خودبين بودن ) . ( 2 ) 881 - و نيز در وسائل : ( كتاب جهاد ) باب « استحباب زهد در دنيا » از حفص بن غياث روايت شده كه از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام در حالى كه كنار قبرى بودند شنيدم كه ميفرمود : همانا چيزى كه آخر آن اينست ( دنيائى كه آخر و عاقبت آن مردن و زير خاك رفتن است ) البته سزاوار است كه از اول علاقه و دلبستگى به آن پيدا نشود ، و همانا چيزى كه اول و آغاز آن اينست ( پنهان شدن در خاك است ) سزاوار و لازم است كه از آخر آن ترسيده شود ( عالم برزخ و قيامت و آخرت كه اول آنها با مرگ و قبر شروع مىشود شايسته است كه بسى وحشت و بيم از آنها داشت و سخن و اعمال خود را ملاحظه نمود كه مخالف دين نباشد تا از شدائد و ترس‌هاى قيامت و عقبات آن محفوظ ماند و نزد محاسبهء اعمال خوشحال و مسرور شد و از آتش جهنم و انواع شكنجه و عذابهاى در آن ايمن گرديد ) .