[ الحديث 877 تعجيل فعل الخير ] و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن محمد بن مسلم قال : سمعت أبا جعفر عليه السّلام يقول : إنّ اللّه ثقّل الخير على أهل الدنيا كثقله في موازينهم يوم القيامة ، و إنّ اللّه عزّ و جلّ خفّف الشرّ على أهل الدنيا كخفّته في موازينهم يوم القيامة . [ الحديث 878 محاسبة العمل ] و فيه أيضا : باب « محاسبة العمل » عن الحكم بن سالم قال : دخل قوم فوعظهم ثمّ قال : ما منكم من أحد إلّا و قد عاين الجنّة و ما فيها و عاين النّار و ما فيها إن كنتم تصدّقون بالكتاب ( المروي عنه إمّا أبي جعفر الباقر أو الصادق عليهما السّلام ) . [ الحديث 879 استحباب الاعتراف بالتقصير في العبادة ] في الوسائل : ( كتاب الطهارة ) باب « استحباب الاعتراف بالتقصير في العبادة » عن سعد الاسكاف ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال : ثلاث قاصمات الظّهر : رجل

--> ( 1 ) 877 - و نيز در همان كتاب و باب : از محمد بن مسلم روايت شده كه گفت شنيدم حضرت باقر عليه السّلام ميفرمود : همانا خداوند سخت و سنگين نموده عمل خير و كارهاى نيك را در نظر مردمان دنيا دوست و علاقه‌مندان به آن مانند سنگينى اعمال خير در ميزانهاى آنها در روز قيامت ، و همانا خداى با عزت و جلال كارهاى بد و زشت را آسان و سبك نموده بر دوستداران دنيا مانند سبكى و بىارزشى آن عملهاى بد در ترازوهاى آنها ( هنگام سنجيدن اعمال ) در روز قيامت . ( 2 ) 878 - و نيز در همان كتاب : باب « محاسبهء عمل » از حكم بن سالم روايت شده كه گروهى از مردم خدمت ( حضرت باقر و يا حضرت صادق عليهما السّلام ) مشرف شدند پس حضرت آنها را موعظه و نصيحت نموده سپس فرمود : هيچ يك از شما نيست مگر آنكه ديده است بهشت و آنچه را كه در آن است ، و آتش ( جهنم ) و آنچه را كه در آن مىباشد مشاهده نموده اگر شما كتاب ( قرآن ) را ( و درستى مطالب آن را راجع بمعاد و جزاى اعمال ، و راستگوئى بيان‌كنندهء آن را كه خداوند است ) باور داشته و به آن ايمان داريد ( مقصود از ديدن بهشت و جهنم و آنچه در آنها است ديدن به چشم جسمانى سر نيست ، بلكه مراد چشم دل و ديدهء روحانى و معنوى ايمان و يقين است چنانچه از روايات ديگر هم استفاده مىشود ) . ( 3 ) 879 - در وسائل : ( كتاب طهارت ) باب « استحباب اعتراف بتقصير در عبادت » از سعد روايت شده كه حضرت باقر عليه السّلام فرمود : سه چيز شكنندهء پشت است ( يعنى سه صفت است كه موجب هلاكت و نابودى انسان است ) مردى كه عمل خود را بسيار شمارد ( يعنى بعبادات و كارهاى نيك خود مغرور باشد ) و گناهان خويش را فراموش نمايد ، و برأى