صلّى اللّه عليه و آله و سلم : قال اللّه عزّ و جلّ : قسمت فاتحة الكتاب بينى و بين عبدى ، فنصفها لى و نصفها لعبدى ، و لعبدى ما سأل ، [ ف ] إذا قال العبد : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » قال جلّ جلاله : بدء عبدى به اسمى و حقّ علىّ أن أتمّم له اموره و ابارك له في أحواله ، فإذا قال العبد : « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » قال اللّه جلّ جلاله : حمدنى عبدى و علم أنّ النّعم الّتي له من عندى و أنّ البلايا الّتي دفعت عنه فبطولى ، اشهدكم أنّي أضيف له إلى نعم الدنيا نعم الآخرة ، و أدفع عنه بلايا الآخرة كما دفعت عنه بلايا الدنيا ، فإذا قال : « الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » قال اللّه عزّ و جلّ : شهد لى عبدى أنّي الرّحمن الرّحيم ، اشهدكم لاوفّرنّ من رحمتى حظّه ، و لأجزلنّ من عطائى نصيبه ، فإذا قال : « مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ » قال اللّه جلّ جلاله : اشهدكم كما اعترف انّى أنا المالك يوم الدّين ، لأسهلنّ يوم الحساب حسابه ، و لأتقبّلنّ حسناته ، و لأتجاوزنّ عن سيّئاته ، فإذا قال : « إِيَّاكَ نَعْبُدُ » قال اللّه جلّ جلاله :

--> صلّى اللَّه عليه و آله فرموده كه خداوند با عزت و جلال فرموده : سوره حمد را بين خود و بنده‌ام قسمت نمودم ، پس نيمى از آن براى من ، و نيم ديگر آن براى بندهء من است و جهت بندهء منست آنچه را ( از من ) بخواهد ، پس هر گاه بنده « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » گويد ، خداوند ( جل جلاله ) فرمايد : بندهء من بنام من شروع كرده و سزاوار است بر من كه كارهاى او را بپايان رسانيده حالات او را براى او نافع قرار دهم ، پس چون بنده « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » گويد ، خداوند ( جل جلاله ) فرمايد : بندهء من ستايش من نمود و دانست كه نعمتهائى كه به او عنايت شده از منست و گرفتاريهائى كه از او دفع شده بواسطهء تفضل من بوده ، گواه باشيد ( اى ملائكه ) كه بر نعمتهاى دنياى او نعمتهاى آخرت را ميافزايم و گرفتاريهاى آخرت او را دفع مينمايم همچنان كه گرفتاريهاى دنيا را از او دفع نمودم ، پس هنگامى كه « الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » بگويد ، خداوند با عزت و جلال فرمايد : گواهى داد بندهء من كه رحمان و رحيمم ، گواه باشيد البته بسيار گردانم از رحمت خود بهرهء او را ، و آنچه بر او عطا گرديده زياد گردانم ، پس هنگامى كه « مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ » بگويد ، خداوند جل جلاله فرمايد : گواه باشيد همچنان كه ( بندهء من ) اقرار نمود بر اينكه من صاحب روز قيامتم ، البته آسان گردانم در روز حساب ، حساب او را ، و اعمال پسنديدهء او را قبول كنم و از گناهان او بگذرم ، پس هنگامى كه بنده