كالخارط للقتاد ، ثمّ قال : هكذا بيده ، فأيّكم يمسك شوك القتاد بيده ، ثمّ أطرق مليّا ثمّ قال : إنّ لصاحب هذا الأمر غيبة فليتّق اللّه عبد و ليتمسّك بدينه . [ الحديث 208 التمحيص و الإمتحان ] و فيه أيضا : باب « التمحيص و الإمتحان » عن ابن أبي يعفور ، قال : سمعت أبا عبد اللّه عليه السّلام يقول : ويل لطغاة العرب من أمر قد اقترب ؛ قلت : جعلت فداك كم مع القائم من العرب ؟ قال : نفر يسير ، قلت : و اللّه إنّ من يصف هذا الأمر منهم لكثير ، قال : لا بدّ للنّاس من أن يمحصّوا و يميّزوا و يغربلوا ، و يستخرج في الغربال خلق كثير . [ الحديث 209 فضل العبادة زمان الغيبة ] في الوافي : ( كتاب الحجّة ) باب « فضل عبادة زمان الغيبة » و بأسناده ( يعنى الصدوق في إكماله ) عن عبد الحميد الواسطي ، عن أبي جعفر الباقر عليه السّلام ، قال : قلت له : أصلحك اللّه لقد تركنا أسواقنا إنتظارا لهذا الأمر ، فقال : يا عبد الحميد !

--> بشاخهء خار دارى از بالا به پائين بكشد ( كنايه از سختى ديندارى در آن زمانست ) سپس فرمود : اين چنين و بدست خود اشاره نمود ، پس كداميك از شما شاخهء خاردار را بدست خود ميگيرد ؟ سپس سر خود را به زير انداخته و فرمودند : همانا براى صاحب اين امر غيبتى است ( طولانى ) و بنده بايد از خدا بپرهيزد و بدين خود چنگ زند . ( 1 ) 208 - و نيز در همان كتاب : باب « تمحيص و امتحان » از ابن ابى يعفور روايت شده كه گفت از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم ميفرمود : واى بر سر كشان عرب از جهت امرى كه نزديك بوقوعست ؛ عرض كردم : فدايت شوم چه اندازه از ( جماعت ) عرب با حضرت قائم عليه السّلام هست ؟ فرمود : عدهء كمى ( هستند ) عرض كردم : به خدا سوگند همانا كسانى كه اين امر را ( يعنى ظهور و قيام قائم عليه السّلام را ) وصف ميكنند از ايشان بسيارند ( يعنى بسيارى از عرب انتظار فرج و آرزوى يارى نمودن حضرت را دارند ) فرمود : ناگزيرند مردم از اينكه امتحان شوند و تميز داده شوند و غربال شوند و از غربال ، خلق بسيارى بيرون روند . ( 2 ) 209 - در كتاب وافى : ( كتاب حجت ) باب « فضيلت عبادت در زمان غيبت » ( از صدوق ( ره ) و او در كتاب اكمالش باسناد خود ) از عبد الحميد واسطى از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده ( راوى ) گفت به حضرت عرضكردم خداوند امر تو را به خوبى پيش آورد ، هر آينه ما از بازارهاى خويش دست كشيده‌ايم جهت انتظار فرج آل محمد