أترى من حبس نفسه على اللّه عزّ و جلّ ، لا يجعل اللّه له مخرجا ؟ بلى و اللّه ليجعلنّ اللّه له مخرجا ، رحم اللّه عبدا أحيى أمرنا ؛ قال : قلت : فإن متّ قبل أن أدرك القائم صلوات اللّه عليه ، قال : القائل منكم إن أدركت قائم آل محمّد نصرته ، كالمقارع منه بسيفه بل كالشّهيد معه . [ الحديث 210 في انتظار الفرج ] و فيه أيضا : في ذلك الباب ، و بأسناده ( أى الصّدوق في إكماله ) عن أبي الحسن ، عن آبائه عليهم السّلام ، أنّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم قال : أفضل أعمال امّتي إنتظار فرج اللّه . [ الحديث 211 قول اللّه عزّ و جلّ : فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ ] و فيه أيضا : في ذلك الباب ، و بأسناده ( أى الصّدوق في إكماله ) عن الرضا عليه السّلام ، قال : ما أحسن الصّبر و انتظار الفرج ؟ أما سمعت قول اللّه عزّ و جلّ : فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ فعليكم بالصّبر ، فإنّه إنّما يجيء الفرج

--> عليهم السّلام ؛ فرمود : اى عبد الحميد ! آيا چنين پندارى ( و اعتقاد دارى ) كه كسى كه خود را باز دارد ( از آميزش با مخالفين ، و انتظار فرج آل محمد صلّى اللَّه عليه و آله را داشته باشد ) در راه خداى با عزت و جلال ، خداوند راه نجاتى براى او قرار نميدهد ؟ آرى به خدا سوگند البته خداوند راه نجاتى جهت او قرار خواهد داد ، خداوند رحمت كند بنده‌اى را كه زنده گرداند امر ما را « راوى » گفت عرضكردم اگر بميرم پيش از اينكه زمان قائم صلوات اللَّه عليه را درك كنم ( چگونه هستم ) فرمود : از شما شيعيان كسى كه ( اراده و ) گفتارش اين باشد كه هر گاه درك كنم قائم آل محمد عليه السّلام را يارى كنم او را ، چون كسى است كه در ركاب آن حضرت ( جهاد كند و ) شمشير زند ، بلكه مانند كسى است كه در ركاب او شهيد شده باشد . ( 1 ) 210 - و نيز در همان كتاب و باب است كه ( شيخ صدوق ( ره ) باسناد خود در كتاب اكمالش ) از ابى الحسن ( حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام ) از پدران گراميش عليهم السّلام نقل فرموده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرموده : برترين عملهاى امت من انتظار فرج است از طرف پروردگار . ( 2 ) 211 - و نيز در همان كتاب و باب است كه ( شيخ صدوق ( ره ) باسناد خود در كتاب اكمالش ) از حضرت رضا عليه السّلام نقل كرده كه فرمود : چه اندازه نيكو است شكيبائى و انتظار فرج ؟ آيا نشنيده‌اى فرمودهء خداى با عزت و جلال را ( در قرآن مجيد ) فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ پس بر شما باد بصبر و شكيبائى ، همانا