اين چند نفس معدود كه در اين جهان جهت آدمى تقدير شده ، همّت بر تحصيل حيات ابدى و نعيم سرمدى مصروف بايد داشت و اوقات عمر گرانمايه صرف چيزى چند نبايد كرد كه آخر بالضّروره بايد گذاشت . باب دوم : در بيان تحصيل حقيقت ايمان و شناخت معبود حقيقى و مقرّبان درگاه احديّت ، كه اصل سرچشمهء نجات و رستگارى است . و در اين باب بيان مراتب ايمان و درجات آن ، به حسب زياده و نقصان ، مىشود ، و در اين باب دو فصل است : فصل اوّل : در بيان حقيقت ايمان و كيفيّت معرفتهايى كه ضرور است در اصل دين . فصل دوم : در بيان اختلاف مراتب ايمان . باب سوم : در مراعات فرايض و سنن و اشاره به اسرار نماز و روزه و زكات و غير آن ، كه از اركان ايمانند . باب چهارم : در توبه ، و در اين باب چند فصل است : فصل اوّل : در فضيلت توبه . فصل دوم : در مقدار زمان توبه و اندازهء توبه . فصل سوم : در بيان عدد معنى توبه . فصل چهارم : در بيان گناهان صغيره و كبيره ، و اختلافاتى كه علما را در اين باب هست و بيان آنچه حقّ است در هر مقام . فصل پنجم : در تفسير بعضى آيات كه متعلّق است به توبه . فصل ششم : در نقل بعضى حكايات تائبان . باب پنجم : در ذكر بعضى اخلاق شريفهء نفسانيه و ملكات فاضله كه باعث علوّ و شرف نفس است ، و از ملوك و سلاطين بغايت زيبنده است ، و ذكر بعضى اخلاق ذميمه كه احتراز از آن لازم است ، و در اين باب چند فصل است : فصل اوّل : در ذكر فضيلت عدل . فصل دوم : در فضيلت شكر . فصل سوم : در فضيلت صبر .