را نثار جان او ، كه فى الحقيقه روح اين جهان است ، توانند نمود ؛ و بايد كه همگى صحّت او را بر صحّت خود ترجيح دهند و فراغت و راحت او را بر فراغ و راحت خود راجح شمرند و سرور او را بر سرور خود برگزينند ، و در وقت حاجت جانها نثار راه او كنند و بر ساير فرق برايا « 1 » لازم است كه شب و روز دست به دعا برداشته ، از حضرت واهب العطايا امتداد ايّام اين دولت و ارتقاى اعلى مراتب عظمت و استيصال دشمنان اين حضرت و نگونسارى مخالفان اين دولت مسئلت نمايند . و چون كمترين بندگان دعاگو ، محمّد باقر شريف سبزوارى ، غريق انعام و احسان عامّ و خاصّ آن اعلى حضرت بود و از اداى حقّ شكرگزارى آن عاجز بود ، و به غير از اداى وظايف دعا و ثنا و اخلاص بندگى كارى ديگر كه به آن از عهدهء قسطى از حقّ شكرگزارى [ 4 آ ] بيرون تواند آمد مقدور نبود ، گاهى به خاطر مىرسيد كه كتابى تأليف نمايد مشتمل بر آنچه پادشاهان را در كار باشد ، به حسب نجات و رستگارى اخروى و آنچه ايشان را نافع باشد به حسب تدبير و مصلحت ملكى ؛ شايد مستحسن نظر كيميا اثر نوّاب « 2 » اعلى گردد و فقير قدرى از حقوق عبوديّت رعايت نموده باشد ، ليكن بىاشارهء اعلى اقدام به اين امر نمىنمود تا آنكه قائد توفيق مساعدت نموده ، مبشّر غيبى بشارت قدسى رسانيد و از جانب اعلى اشارهء اشرف به امر مذكور عزّ صدور يافت . دانست كه هرچند بضاعت اين شكسته ناقص است و سرمايهء اين كار فقير را ناتمام و قاصر ، ليكن چون خاطر اشرف توجّهى كرده اميد آن دارد كه به امداد ميامن « 3 » قدسى مواطن « 4 » توجّه اعلى اين كتاب به نحوى به اتمام رسد كه منظور نظر اعلى و مستحسن خاطر اشرف بوده باشد ، و سالهاى دراز طبقات ملوك و سلاطين و غيرهم را از آن انتفاع عظيم حاصل شود و فوايد بركات آن به روزگار فرخنده آثار هميون اعلى عايد گردد . و لاجرم شروع در مقصود نمود و اهتمام دارد كه در هر باب به قدر ميسور استشهاد به آيات بيّنات قرآنيّه و احاديث شريفهء نبويّه و الفاظ مباركهء حضرات ائمّهء هدى ، خصوصا حضرت امام المشارق و المغارب امير المؤمنين علىّ بن أبى طالب

--> ( 1 ) . جمع « بريّة » به معنى آفريده . ( 2 ) . عنوانى كه در ايران عصر صفوى و بعد در روزگار قاجار به شاهزادگان و شاهان اطلاق مىشده است . ( 3 ) . جمع « ميمنت » به معنى بركت و مباركى . ( 4 ) . جمع « وطن » .