المحقق السبزواري
357
روضة الانوار عباسى ( در اخلاق و شيوه كشور دارى ) ( فارسى )
گرداند ، و دنيا به هركه [ 91 آ ] متعلّق شود او را باكى نباشد . و سخا و جود و ايثار در معانى و ثمرات نزديكند به يكديگر . و ايثار آن باشد كه با وجود احتياج خود به چيزى ، آن را به ديگرى بذل نمايند ، چنان كه حضرات اهل البيت عليهم السّلام نمودند و سورهء هل أتى در شأن ايشان نازل شد . حكايت چنين نقل نمودهاند كه ، در بعضى ايّام حضرت امام حسن و امام حسين عليهما السّلام را كوفتى عارض شد . حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و إله با جمعى از صحابه به عيادت ايشان رفتند و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله به حضرت امير المؤمنين - صلوات الله عليه - امر فرمود كه ، « يا ابا الحسن ! از براى فرزند خود نذرى كن تا حقّ - سبحانه و تعالى - ايشان را شفايى بخشد . » حضرت امير المؤمنين - صلوات اللّه عليه - نذر فرمودند كه ، « هرگاه خداى عز و جلّ به لطف خويش اين دو فرزند مرا شفا بخشد ، من سه روز روزه دارم . » و چون آن حضرت چنين نذر فرمود ، حضرت فاطمه زهرا عليها السّلام و حضرت امام حسن و امام حسين عليهما السّلام و فضّه ، خادمهء ايشان ، نيز در اين نذر موافقت نمودند . و چون حقّ - سبحانه و تعالى - لباس عافيت به حضرت امام حسن و امام حسين عليهما السّلام پوشانيد ، عزيمت نمودند كه به نذر خود وفا نمايند ، و در منزل طعامى نبود كه به آن افطار نمايند . و از حضرت امير المؤمنين - صلوات اللّه عليه - بر وجهى كه در روايت على بن مهران باهلى مذكور است نزد شمعون يهود خيبرى رفت كه همسايهء آن حضرت بود . به آن يهود گفت كه ، « آيا تواند بود كه پارهاى پشم به من دهى كه آن را فاطمه زهرا ، قرّة العين محمّد مصطفى صلّى اللّه عليه و إله از براى تو بريسد و به اجرت آن سه صاع « 1 » جو به من دهى ؟ » شمعون گفت : « آرى . » و به خانه رفت و سه صاع جو و آن پشم را برداشته نزد حضرت امير المؤمنين آورد . حضرت شاه اوليا آن پشم را با جو به حجرهء طاهره حضرت فاطمه زهرا عليها السّلام آورد ، و اهلبيت به وفاى نذر
--> ( 1 ) . « صاع » شرعى متشكل از 4 « مد » است و حدودا برابر با 245 / 3 كيلوگرم گندم و 2 / 4 ليتر خواهد بود نك : هينس والتر ، اوزان و مقياسها در اسلام ، ترجمهء غلامرضا ورهرام ، ص 82 .